Follow by Email

නිර්වාණ ධර්ම බ්ලොග් අවකාශය | Nirvana Dhamma BLOG

About this Blog | මෙම බ්ලොග් අඩවිය ගැන...

"මෙය “නිර්වාණ ධර්ම“ වෙබ් අඩවියට සමගාමීව ඔබ වෙත ලබාදෙන බ්ලොග් අඩවියයි! මෙසේ අවස්ථාවන් රැසක් තුලින් සත්ධර්මය කැටිකොට ලබාදෙන්නේ අතිශයින්ම බුද්ධිමත් සැබෑම මිනිසුන් වෙත පමණයි! ඔබේ ආගම ජාතිය කුලය තත්ව තානාන්තරය කුමක් වුවත් සැබෑම මිනිසෙක් ලෙසින් ප්‍රයෝජනයට ගෙන යහපත, සැබෑ සතුට, සැනසීම උදාකරගැනීම පිණිස “නිර්වාණ ධර්ම“ වෙතින් වෙන් වන අවකාශයයි!“
"This is the BLOG of "Nirvana Dhamma" web site which is Strictly for Human beings only! No matter what your status in this world is, No matter what you believes on, No matter what your religion is, Only matter is that whether you are a human being or not to gain the maximum benefits through all these efforts!"

Tuesday, November 10, 2009

Introduction to the Indriya Meditation - First Part




What is the reason to teach Indriya Meditation?
There was another teaching which Brahmans call Indriya Meditation which is not the extramundane way.  Their teaching was stay like a blind person even though we can see things perfectly.  And also a stay likes a deaf person while we have the listening ability.  So Lord Samma Sambuddha decided to explain what should be the Indriya Meditation for Nirvana.  He explained a Dharma to end this life circle!  He explained well how we can uproot or abandon the existence & also the world & the reason for the world.  That is calling Buddha Dharma.  We need to understand that valuable dharma fact which helps us to become our own saviors.  We need to know that dharma fact before we understand it.  Then what is it… it is the Indriya Meditation which cause to get rid of desire, hatred & ignorance which is Buddha Dharma.

What is this Indriya Meditation?
Indriya means simply the senses or abilities.  Being awareness in these senses is the Indriya Meditation.

On which senses we should have this awareness?
There are 6 main senses which cause us to make many troubles. 
1) Eye / Chakku & the Forms what we see,
2) Ears / Sotha & the Sounds what we listen,
3) Nose / Gana & the Fragrance what we smell,
4) Tongue / Jivha & the Taste what we eat,
5) Body / Kaya & the Touch what we feel,
6) Mind / Mano & the Dharma/Facts what we think.

Why we should have consciousness / awareness on these senses?
Simple reason to do so is; these 6 major senses can bring us either the life circle or nirvana.  We should select what is the main important to us and use it.  Well main point behind this group is to share things which helpful for Nirvana which are the safe side for all of us.  And we should discuss the things which matches to the subject and being awareness on these 6 main senses can take us to Nirvana in the fastest way according to the Lord Samma Sambuddha’s teaching.  We should be aware to get rid of Desire (Raga), Hatred (Dwesha) & Ignorance (Moha) and this is call Senses Meditation or Indriya Meditation and that is the main reason to practice this method of meditation as the main meditation method till Nirvana. 
The path which desire, hatred & ignorance are with us is not the path we should continue.  That is the path for continuation… that is the path to be destitute… that is the path of suffering… Then what is the path which we should follow?  We need the path to be free… we need the path to end suffering… we need the path which creates a Full Stop for this continuation! So to get the best results by following this path we should understand how we can get rid of this Desire, Hatred & Ignorance.

What we should do before practice?  
Let’s take the first sense call EYES.  Eyes are one of the major body parts we have.  And we see forms through eye.  Those forms can divide to main 4 objects as Humans, Animals, Stuff or Properties… Some forms we like and some forms we don’t like.  We already know how dangerous is this Desire, Hatred & Ignorance as we discussed those in previous article “Understanding the major points before we practice”!

When we see forms through our Eyes we create a feeling through our mind by taking the form we saw is beautiful… nice… good… perfect… etc… Ignorance also makes sure to play its part by letting us to think we should keep looking the nice form we saw… we should grab that form for us… we should gather more information about that form… etc… We already know how dangerous this Fondness is.  But we can’t stop seeing these attractive forms even though we understood how risky are those… we get a high desire to go behind them.  This is the behavior of Fondness / desire… but it is the most dangerous also no matter how attractive or comfortable.  This is the path to be destitute.  This is the path to suffering.

Then seems we can’t get rid of suffering without get riding of these Fondness / Desire.  Lord Samma Sambuddha showed the method to go through that hardest level.  What is that trick…??? What is that method??? If we learn that teaching we can get away from this risk and also end suffering for sure.  That method teaches us to see the injury or the distress we get through that pleasure by pulling down the pleasure for a while.  Once we see the distress we gain through pleasure we never expect pleasure as a pleasure again.  Then we never get a reason to go behind pleasure or expect pleasure and our Indriya Meditation also completed.          

Then to get rid of desire we should clarify few things about the desired form.  We should clarify; what makes that forms to be attractive?  How exactly that forms appeared? What is that form really?  How it created?  And what is the meaning behind its existence? Etc…  
So, very first step should be to improve our Indriya Meditation is this sort of a Research”!

What we practiced all these days?
Lord Samma Sambuddha has given a method to clarify all these things according to the Dharma.  But as we ignore that Dharma method to see things we can’t see the reality.  We used to practice the method which is not in the Dharma path which Lord Samma Sambuddha explained.  We ignored the meditation method which given to attain Nirvana and we practice bundle of useless methods with the expectation of Nirvana… do you think we can succeed?
As we ignored improving this “Research ability” it has become so difficult to practice in the beginning.   We should work hard… we should work hard to concentrate… it is not a simply & easy thing… Meditation for Nirvana is always suffering path to follow in the beginning… it is not comfortable at all… BUT BUT… BUT when we practice without giving up the effort we put to be succeeding it is surely turning to the comfort side... wisdom will arise and sufferings will vanish step by step… as we see the desire, hatred & ignorance will vanish…
When we start cycling it is very difficult to handle it at the beginning… we fell down many times… but when we get the practice we can do many wonders with that practice…  Same like the Meditation for Nirvana.  So hard at the beginning but once we practice well that is relaxing and will take us to our goal.
So like I described earlier when we see forms we feel some are really attractive… nice… beautiful etc… that is where we tied up and that is where we get desire… and that fondness will guide us to the destitute… we should remind the risk we gain through that attractiveness… and that is the way Lord Samma Sambuddha ask us to see things.  He asks us to see this reason to be destitute… BUT what we are doing now?  We cry for the sufferings we gained.  We forget the reason we got that suffering.
Suffering is not with the suffering! Suffering is hidden behind this pleasant appearance!  Suffering always begins with this comfort!  If we can’t find this hidden suffering we can’t end the suffering which we going through.  What we practice today?  We try to find suffering in the suffering… we didn’t try to concentrate on the reason for suffering and end the reason!  We should concentrate to find the reason for suffering on this pleasant appearance where it is invisible for the first eye sight. 
The thought of “everything in this world is suffering” will not help you to give even a clue to achieve Nirvana.  Lord Samma Sambuddha also never asked to see the world in that way.  He asked us to find the reason… he asked us to see how wonderful is this world and how that wonderfulness become the reason to this endless suffering.  He ask us to realize & understand that main cause which create all these trouble to us and get rid of that. 

Reason for suffering is the pleasant appearance!  What we currently do is we don’t research about this pleasant appearance.  We take that as it is and we feel it is the comfortableness. We take that moments as treasured and we never see the hidden suffering comes with it.  Then suffering appears we never blame to that pleasant appearance which brings the suffering… what we do is blame to the suffering and blame to our destiny or circumstance etc… if there is a water pot filled with unclean water we can’t see the base of that pot.  To see the base we should evaporate the water in the pot. Likewise we the suffering is like the base of a pot which and the pleasant appearance are the unclean water.  When we evaporate the pleasant appearance we can see the hidden suffering underneath.  When we understand this little fact of Dharma we can evaporate the pleasant appearance with a great understanding.  That ability comes with the dharma knowledge.  Finding suffering inside the suffering is an ignorant way.  We should find something when it is hidden somewhere!  When suffering is visible to us what left us to find?  So suffering is always hidden within pleasant appearance.  Always that attractiveness covers this suffering and we also get attract to that and can’t see the suffering which hidden there.  Knowledge of dharma teaches us to be patient when the attractiveness appears to us.  The knowledge of dharma teaches us to find the hidden suffering by exploring the attractiveness in a wonderful way.  We can evaporate the pleasant appearances through the dharma research & a great dividing method.  Then we see the hidden suffering and also the “Dukkha Arya Satya – (The Suffering)”.

So we shouldn’t keep practicing a way which is compared to “finding things in the darkness”.  Be ready to walk into the light side!    

               
ඉන්ද්‍රීය භාවනාව දේශනා කිරීමට හේතුවක් ති‍බුණේද?
ලෝකයාගේ ශාසනයෙන් බැහැර වේදයෙහි සදහන් වන බ්‍රාහ්මණයින් අදාල වන ක්‍රමයක් එදත් තිබුණා අදත් තියෙනවා.  ඒ අය විස්තර කරන ඉන්ද්‍රීය භාවනවෙහි තියෙන්නේ ඇහැ තියෙද්දී අන්ධයෙක් වාගේ ඉන්න, කණ තියෙද්දී බීරෙක් වාගේ ඉන්න...යන ආකාරයේ ක්‍රමයක්!  එය තමයි ශාසනයෙන් බැහැර අන්‍ය පරිභ්‍රාජකයෝ විසින් තම ශ්‍රාවකයන්ට දුන්න ක්‍රමය.  ජාත්‍යන්ධ ජාතිබිර කියලා දෙගොල්ලක් ඉන්නවා... එනම් ජාත්‍යාන්ධ යනු උපතින්ම ඇස් අන්ධ සහ ජාතිබිර යනු උපතින්ම බිහිරි අය...අන්ධ ලෙස සිටීමෙන් හෝ බිහිරි ලෙස සිටීමෙන් මෙම ඉන්ද්‍රිය භාවනාව වැ‍ඩෙයි නම් ඒ අයටත් මෙම මාර්ගය වැඩීතිබිය යුතුයි නේද කියලා බුදු රජාණන්වහන්සේ වරෙක එවැනි ප්‍රශ්ණයක් නැගූ බ්‍රාහ්මණයෙකුගෙන් ඇසුවා. ඒ පැනය ඔස්සේම උන්වහන්සේ මේ සසර ගමන නවතාලීමට හේතුවන භවය උදුරා දමමින් බුද්ධත්වයට පත්වීමට උපකාරවන සියලු දෙනාටම අවබෝධ කරගත හැකි අනුගමනය කරගත හැකි ඒ උතුම් ධර්ම කාණ්ඩය දේශනා කල සේක!  මෙම ඉන්ද්‍රීය භාවනාව තුලින් අප‍ගේ බුදු පියාණන්වහන්සේ දේශනා කලේ මේ අනන්ත සසර දුකට මූලික වන රාගය, ද්වේශය, මෝහය යන කාරණා 3 සාර්ථකව පැහැදිලිව ඉවත් කිරීමට හේතුවන බුද්ධ ධර්මයයි. 

ඉන්ද්‍රීය භාවනාව යනු කුමක්ද?
තමන්ගේ ඉන්ද්‍රීය පිළිබදව දැඩි අවධානයෙන් සිටිමින් ඒවායේ හැකියාවන් සහ හැසිරීම ගැන දැඩි‍ අවධානයකින් සිටීම සරලවම ඉන්ද්‍රීය භාවනාව ලෙසින් පෙන්වා දිය හැකියි.

අපි එලෙස අව‍ධානයෙන් සිටිය යුතු ඉන්ද්‍රීයයන් මොනවාද?
01)    ඇස / චක්ඛු සහ ඇසට පෙනෙන රූපයන්
02)    කණ / සෝථ සහ කණට ඇසෙන ශබ්දයන්
03)    නාසය / ඝාණ සහ නාසය දැනෙන ගන්ධයන්
04)    දිව / ජිව්හා සහ දිවට දැනෙන රසයන්
05)    කය / කාය සහ කයට දැනෙන ස්පර්ශයන්
06)    මන / මනෝ සහ මනසට දැනෙන ධර්මයන්

අපි මේ ඉන්ද්‍රීය 6 ගැන දැඩි අව‍ධානයකින් සිටිය යුත්තේ ඇයි?
සරලවම පැහැදිලි කර දෙනවා නම් ඉහත සදහන් කල ඉන්ද්‍රීය 6 අප වෙත මේ දුක්ඛිත සංසාර ගමන හෝ නිර්වාණය ලබාගැනීමට හේතුවන නිසාමය. 
අපි විසින් අප සදහා ඉතාමත්ම වැදගත් කාරණයන්ට පළමු තැන දීමටත් එය අනුගමනය කිරීමටත් වග බලාගැනීම වඩාත්ම සුදුසුවේ.  මේ කණ්ඩායම තුල මා විසින් ඉදිරිපත් කරන සියලු ලිපි සහ කරුණු ඔබ විසින් ඔබවම බේරාගැනීමට ගමන් කරන මාර්ගය හෙවත් නිවන් මාර්ගයට අදාල දේ වේ.  එනිසා එම ප්‍රධාන මාතෘකාව සහ අරමුණ වන නිවන උදෙසාම ගැලපෙන දේ කථා බහට ලක්කිරීමටද අප විසින් වග බලාගත යුතුමය.  අප මහා සම්මා සම්බුදු පියාණන්ගේ දේශනාවන්ට අනුව මේ ඉන්ද්‍රීය 6 නිවන වසන රාග, ද්වේශ, මෝහයන්ගෙන් ඈත්කොට නිවන් අවබෝධය පිණිස ඉතාමත් ඉක්මනින් යොමුකරවන අයුරු අප මෙහිදී සාකච්ඡා කරමු.  අපි විසින් දැඩි අව‍ධානයකින් සිටිමින් රාගය, ද්වේශය, මෝහය යන ඒවායින් මිදීමට කටයුතු කිරීම ඉන්ද්‍රීය භාවනාව තුලින් ප්‍රධාන වශයෙන් සිදුකරයි.  එනිසාම එය ඉක්මනින් නිවන් අවබෝධය ලබාගත හැකි මාර්ගය ලෙසත් නිවන් අවබෝධය තෙක්ම සිදුකල යුතු ඉතාමත්ම වැදගත්ම භාවනාව ලෙසත් හදුන්වාදෙයි. 
රාගය, ද්වේශය සහ මෝහය යන කරුණු තුන කැටි කරගත් ජීවන රටාව අප විසින් දිගින් දිගටම කරගෙන යායුතු ගමන් කල යුතු මාර්ගය නොවේ.  එය පැවැත්මට හේතුයි!  එය අනාථභාවයෙන් අනාථභාවයට පත්වීමට හේතුයි!  එය නිමන් නැති අනන්ත දුකට හේතුයි!  එසේනම් අප ගමන් කල යුතු දිගින් දිගටම පවත්වා ගත යුතු මාර්ගය කුමක්ද? අපි යා යුත්තේ ඒ රෝධ ම!  අනාථ ම නෙවේ නම් අපිට ‍ඕන මග කුමක්ද? අපිට ඕන නාථ ම! නිවන් ම හෙවත් නිවෙන මාර්ගය!  අපිට මේ අනන්ත දුකින් මිදීමට මාර්ගයක් උවමනායි!  මේ අනන්ත සසර ගමනට නැවතීමක් තැබිය හැකි මාර්ගයක් අපට උවමනායි!  එනම් ඒ නිවෙන මාර්ගය සොයාගැනීමට ඇලීමට ගැටීමට පත්නොවී ඒවායින් මිදීමට රාගය, ද්වේශය, මෝහය නැති කිරීමට ඇති ක්‍රමය සොයාගත යුතුයි! ඒවායින් නිදහස් වීමට මාර්ගයක් උවමනායි! 

ආරම්භ කිරීමට පෙර විමර්ශණය කල යුත්තක් ඇත්ද?
ඇස කියන්නේ අපගේ ප්‍රධානම ඉන්ද්‍රීයයක්.  ඇස තුලින් අපට නොයෙක් රූප දැකිය හැකියි.  එම රූප සත්ව, පුද්ගල, ද්‍රව්‍ය, වස්තු ලෙසින් ප්‍රධාන ලෙසම වෙන්කල හැකි දේයි.  අප දකින මෙම සමහර රූප මන වඩන... අලංකාර අප දකින්න කැමැති රූප වෙනකොට සමහර දේ අප්‍රිය අප දකින්න අකමැති රූප බවට පත්වෙනවා.  ඔබ සියලු දෙනාම මේ වන විටත් පසුගිය ලිපිය වන “නිවන උදෙසා භාවනාවට යොමුවීමට පෙර දැනගත යුතු අති සුවිශේෂී කරුණු එකතුවකි!” යන ලිපිය තුලින් ඇලීම, ගැටීම, මුලාව හෙවත් රාගය, ද්වේශය, මෝහය නැමැති කරුණු වල ඇති භයානකත්වය අවබෝධ කරගෙන අවසන් යැයි සිතමි!
අපි විසින් ඇසෙන් රූප දකින ඒ දකින හෝ පෙනෙන විට ප්‍රිය මනාපයක් හෝ අප්‍රිය අමනාපයක් ඇතිවෙනවා.  ලෝක සත්වයාගේ සාමාන්‍ය සිරිත එවැනි අවස්ථාවල ප්‍රිය මනාපයට ඇලීම ඇතිකරගන්නවා... ඒ දේවල් ලස්සනයි... ආකර්ශණීයයි... බොහෝම හොදයි... වටිනවා ආදී ලෙසින් නොයෙක් අදහස් හිතට ගන්නවා.  මුලාව හෙවත් අවිද්‍යාව එහි කාර්යය අති සාර්ථක අන්දමින් සිදුකර ඒ රූප පස්සෙම ගිහින් ඒ ඒ තැන්වල මුල්බැහැ ගත යුතු බව... ඒ ලස්සන රූප නිතර නිතර දැකිය යුතුබව... ඒ රූප ගැන වැඩිපුර තොරතුරු හොයලා බැලිය යුතු බවට... ඒ දේවල් අපටම කියලා අයිති කරගත යුතුබවට අපට දන්වනවා. 
ඇහැට රEප පෙනෙන විට ඇලීමක් හටගත්තානම් ඒ ඇලීම මහා භයානකයි.  එහෙත් ඒ භයානක වන්නාවූ ප්‍රිය මනාපයක් දුටුබවත් එහි ඇලුන බවත් මගේ හිතට වැටහුනත් ඒ ආකර්ශණීය රූපය බලන්නමයි හිතෙන්නේ... මහා ආශාවක් එනවා එය පසුපසම යලි යලි හඹායන්න... මේ ඇලීමේ ස්වභාවය... හැබැයි කොච්චර ආශ්වාද දෙන ඇලීමක් වුණත් මෙයම තමයි මහා භයානක.  මේක තමයි විනාශය කරා ගෙන ගොස් අනාථ බවට පත්කරන්නේ. 

එහෙනම් ‍ඒ ඇලීමෙන් වෙන් නොවී ප්‍රිය මනාපයක් පස්සේ යන්න ගියොත් ඔබට මට මේ අනාථබවින් මිදිය නොහැකියි.  එහෙනම් බුදු රජාණන්වහන්සේ ගන්න කියපු පියවර මොකක්ද?  එන්න ‍ඒ ධර්මය අසාගත්තානම් එය වටහාගත්තානම් මේ භයානක ආශ්වාදයන්ගෙන් මිදිය හැකියි.  ඒ ආශ්වාදයන් දෙවැනි වී එහි ආදීනව හරියට දැක ඒ ආශ්වාදයෙන් වෙන්වුනානම් එදායින් පසුව මට බැලීමට වුවමනාවක් නැහැ.  බලන්න වුවමනාව නැතිවී බැලීමේ ආශ්වාදයෙන් මගේ හිත මිදුනානම් ඒ තැනින් මම මිදිලා.  ඉන්ද්‍රිය භාවනාවත් වැඩිලා. 

එසේනම් රාගය නැතිකිරීමට එයට හේතුවූ ඒ අප දුටු රාග සහගත ඇලීම් සහගත රූපය ගැන වැඩිදුර විමර්ශණය කල යුතුයි. ප්‍රියමනාපයි කියලා මම හිතාගෙන ඉන්න යම් දර්ශන ආශ්වාදයක් ඇත්නම් එය කොහොමද ලැබෙන්නේ? එහි හැටි කොහොමද? එය හටගන්නේ ‍කොහොමද? ඒ පැවැත්මේ ස්වභාවය මොකක්ද එහි හරය මොකක්ද? ඒ පිළිබව විමර්ශනාත්මකව බලන්න කියලා තියෙනවා.  එය බැලීමේදී මේ මන වඩන රEප දර්ශන ස්වභාවය අපිට මතුවුනේ මොන මොනවා එකතුවෙලාද? මේ හිත වඩන ආශ්වාදයන් හරි වටිනවා කියලා හිතාගෙන ඒ මන වඩන දර්ශන ආශ්වාදයන් හරිම වටිනවා කියලා අපි අදහස් කරගෙන ඉන්නේ මොන ජාතියේ වටිනා දෙයකටද? මෙන්න මේ විමර්ශණය ඉතාමත් වැදගත්වෙනවා.

අපි විසින් මෙතෙක් පුරුදු කරගෙන පැමිණියේ කුමන ක්‍රමයක්ද?
සම්මා සම්බුදු පියාණන්වහන්සේ විසින් ධර්මානුකූලව සිහි කරලා බලන්න ක්‍රමයක් දුන්නට ඒ ක්‍රමයෙන් අපි සිහිකරලා බලන්නේ නැති නිසා තමයි අපට මේ දේවල් පේන්නේ නැත්තේ... අපි ඒ ධර්මානුකූල බුද්ධ ධර්මයෙන් වෙන්ව බලන්නයි පුරeදු වෙලා තියෙන්නේ.  නිවන් දකින්න දුන්න භාවනාවෙන් ඈත්වෙලා අපි වෙන‍ වෙන දේවල් කොච්චර කර කර ඉන්නවාද කියලා දැන් ඔබ විසින් ඔබෙන්ම අහලා බැලීම සුදුසුයි.  මේ විමර්ශණ ගතිය දැනට අප පුරeදු කරලා නැති නිසා මුලදි හරි අමාරeයි.  බොහොම මහන්සිවෙන්න ඕන... අවධානය බොහෝම තදින් යොමුවෙලා හැමතැනම එය පුරeදු වී තිබිය යුතුයි.  හැබැයි ඒ පුහුණුව‍ පොඩි දෙයක් නෙවේ.  විශාල නුවණක් වර්ධනය කරගෙන... මහා කම්පනයන්ගෙන් නිදහස් කරගෙන... බලා සිටියදී රාගක්ෂය, ද්වේෂක්ෂය, මෝහක්ෂය වෙනවා. 
බයිසිකලයක් පදිනකෙනා මුලදි ඇදගෙන වැටෙනවා... අමාරeවෙන් නොයෙක් අයුරින් පුරeදු ‍වෙලා පුරeදු වෙලා අවසානයේ පුරeද්ද ලැබුණු විට අත්දෙක අතහැරලත් බයිසිකලය පදින්න පුළුවන්.  නටනටත් යන්න පුළුවන්.  හිත යෝග්‍ය වුනාට පස්සේ ඒකට පුරeදු වුනාට පස්සේ‍ මේ සියල්ල කල හැකියි වාගේ තමයි මේ භාවනාව කරන විට මුලදි වැටෙනවා... වැටි වැටී නැගිටිය යුතුයි. පුරeදු කරගත්තාට පස්සේ කිසිම අමාරeවක් නැහැ.  භාවනාව මුලදි “දුක් ප්‍රතිපදාවක්” ලෙසින් ධර්මයේ සදහන්වෙනවා... එය කිරීමේදී ලැබෙන සැනසුම බොහොම අඩුයි.  සුඛා පටිපදා හෙවත් “සුවදායක ප්‍රතිපදාවක්” වෙන්න ටිකක් කල් යනවා. 

එතකොට මෙන්න මේ කියන ඇහැට පේන රEපයකට ඇලීමක් එහෙම හටගත්තොත් මේ ඇලෙන ස්වභාවය හරිම ප්‍රිය ජනකයි මිහිරියි  ඒත් එලෙස ප්‍රිය මධුර ස්වභාවයෙන් තිබුණට එය හරිම භයානකයි...  මෙයින් තමයි මේ විනාශයට ගෙනිහින් දාන්නේ... ආදී ලෙසට බලන්න කියලා බුදු පියාණන් වහන්සේ පෙන්නලා දීලා තිබුණත් අප දැන් බලන්නේ මේ කියන දුක එන හැටි නොවේ නේද?  අප දැන් කරන්නේ දුක ගැන අඬ අඬා ඉන්න එක. 

දුක එන තැන දුක නැහැ.  දුක එන තැන හරිම සැපයි.  මෙතන හො‍යාගත්තේ නැත්නම් දුකෙන් මිදෙන්න බැහැ.  අද බොහෝ දෙන් හැමතැනම දුක හො‍ය හොයා දුක භාවනාව කරමින් දඟලනවා.  දුකෙන් මිදෙන හැටි භාවනා කරන්නේ නැහැ.  දුකෙන් මිදෙන්න නම් සැපයි සැපයි මධුරයි කියන දේවල යථා ස්වභාවය දකින්න භාවනාවක් කරන්න ඕන.  නිවන් දකින මඟ එයයි.  දුක් විඳින එක බල බලා... පිලිකුල් කරමින් අප්පිරියාවෙන් කට කජු ලෙල්ල වාගේ හදාගෙන මේ ලෝකේ ඔක්කොම දුක‍නේ කිය කියා ඉන්න භාවනා කරමින් ඉන්න බුදු රජාණන්වහන්සේ දේශනා කරලා නැහැ...  මේ කරදරකාරී ගොඩ ඇතිවීමට හේතුවක් තියෙනවා.  අන්න ඒ දුකට හේතුව දැනගත යුතුයි. 

ඒ දුකට හේතුව ප්‍රියයි මධුරයි ස්වභාවයෙන් අප ලගට එන්නේ... එය ගැන විමර්ශණය නොකර ඒ ප්‍රිය මධුර ස්වභාවය එලෙසින්ම භාරගෙන එය ඒ පෙනුම වගේම වටිනවා සැපයි කියලා හිතාගෙන ඉන්න නිසා තමයි මේ වැහිලා තියෙන දුකට පත්වෙන්නේ අමාරeවේ වැටෙන්නේ.  ඒ දුකට හේතුවන ප්‍රිය භාවය හිින්න... එම ප්‍රිය භාවය හිලා දැනගන්න... ඒකයි දුක පිරිහි දැනගන්න කිව්වේ.  එතකොට දුකට හේතුවන ප්‍රිය ස්වභාවය යමකද තියෙන්නේ එය අවබෝධයෙන් දුරe කර දමනවා.  ප්‍රියභාවය හිවලා තමයි අපට දුක නියම විදියට දකින්න පුළුවන් වෙන්නේ.  ප්‍රිය භාවය හැමතිස්සේම නැගි නැගී එන දුක්වහනකොට අපට එන දුක් පෙන්නේ නැහැ.  එය සැඟවිලා තියෙන්නේ.  දුක දුක හැටියට දැනගන්න කිව්වට හරියන්නේ නැහැ.  දුක දුක හැටියට දැනගන්න නම් ඒ දුක වහන ප්‍රිය මධුර ස්වභාවය හැඳින ගෙන යම් දහම් අවබෝධයකින් එය සිඳ දැම්මා නම්‍ දුක යටපත් වීම අවසන් වෙලා සැඟවිලා තියෙන දුක හොඳට පේනවා.  දුක්ඛ ආර්ය සත්‍ය දකිනවා.  නමුත් දුක්ඛ ආර්ය සත්‍ය දකින්න කියලා මේ සාමාන්‍ය ලෝකයාට ගෝචර වන දුකම ගැන කිය කියා ඉන්නවා නේද අද?
එසේනම් මේ පුරුදු පුහුණු කල අදුරේ දුක අතගාන ක්‍රමයෙන් මිදෙන්න... අදුර හෙවත් ආව දුර යලිත් ගෙවා දමමින් ආව ලෝකයට හෙවත් ආලෝකයට ගමන් කරන්න සැරසෙන්න.!


No comments: