Follow by Email

නිර්වාණ ධර්ම බ්ලොග් අවකාශය | Nirvana Dhamma BLOG

About this Blog | මෙම බ්ලොග් අඩවිය ගැන...

"මෙය “නිර්වාණ ධර්ම“ වෙබ් අඩවියට සමගාමීව ඔබ වෙත ලබාදෙන බ්ලොග් අඩවියයි! මෙසේ අවස්ථාවන් රැසක් තුලින් සත්ධර්මය කැටිකොට ලබාදෙන්නේ අතිශයින්ම බුද්ධිමත් සැබෑම මිනිසුන් වෙත පමණයි! ඔබේ ආගම ජාතිය කුලය තත්ව තානාන්තරය කුමක් වුවත් සැබෑම මිනිසෙක් ලෙසින් ප්‍රයෝජනයට ගෙන යහපත, සැබෑ සතුට, සැනසීම උදාකරගැනීම පිණිස “නිර්වාණ ධර්ම“ වෙතින් වෙන් වන අවකාශයයි!“
"This is the BLOG of "Nirvana Dhamma" web site which is Strictly for Human beings only! No matter what your status in this world is, No matter what you believes on, No matter what your religion is, Only matter is that whether you are a human being or not to gain the maximum benefits through all these efforts!"

Wednesday, December 22, 2010

අම්මාගේ උපන්දිනයදා... මා පිදූ උපහාර...

අම්මේ මෙසසර කතරේ මම දුක            දුටි මි
ඒ දුක් නසන්නට මුලු වැර දැන්          යොද මි
අම බුදු මෑණියන් දුන් මග ලැබ            ගති  මි
කතරක අතරමං වී නැති බව                දනි  මි

ඔවදන් දෙමින් ලොව ජය ගැනුමට අත          දුන් නේ
ඔබේ ආසිරි සිතයි මට නිති සවි                   දෙන් නේ
ඒ යුතුකම් හැඳින නිසි කල ඉටු               කරමින් නේ
හැකි උපරිම වෙර යොදමි ඔබ නිති         සනසන් නේ

කෙලවර නොමැති සසරක අප දැන           හැඳින  ඇත
නන් රූ මවාගෙන නිති අප                          හමුව  ඇත
සසරේ පුරුදු සෙනහස කිසි අඩුවක්              නො  මැත
මවකට දුවක් ලෙස ඔබ මා                          හමුව  ඇත

දරුවන් නිති පුදයි මව් පිය දෙපල                          සදා
ලෝකෙම තියෙන සැප දෙන්නෙමි ලෙසින්           හදා
අත්බැව් හතක් කරමත මේ ලෙසින්                       බදා
යුතුකම් කලත් නොගෙවෙයි ණය මෙලෙස           පුදා

බුදු හිමි දෙසූ දම් නම් බෝ අරුත්                 ඇත
මවකට සුදුසු උපහාරය පෙන්වා                  ඇත
ලෝකෙම පුදනටැයි ඔවදන් කිසිත්             නැත
සුදුසුම මඟ දීම සුදුසුයි දුක්                  නො මැත

ඒ මඟ දැක දැකත් නුවණින්                    හැමදා ම
කෙලෙසින් ඔබට මම දෙන්නද දුක            බෝ ම
ඔබ තුටු කලත් මොහොතක් ඒ              සැප කා ම
එය දුක් දෙන බව දනිමි සසරේ                හැමදා ම
 
අඹු සැමි දරුවන් බෝම නෑ සිය                 මිතු රන්
වටකොට රකින ලෝකය සේ මුතු            මිණි රන්
කෙලෙසින් අතහරින්ද මම මේ           ලෝකය රන්
දරුවෝ මට නිවන බෝ දුර බව                දැන ගන්

නිති එලෙසින් බස් දොඩා මඟ හැරගෙන            සුව දම්
අම්මේ ඔබ පතන ලෝකය නැත                      සුව නම්
යම් දින දහම් ඇස ඔබ ලබනේ                         වේ නම්
දැක ගත හැකිවේවි නිසි තතු ලෝ                     මන රම්

ලෝකය දුකයි ගිනි වේ සැම අප දැවෙනුය             කීවත්
සහනය නොමැත අසහනයම වේ                           කීවත්
නිවනම සුවයි ඒ සුව විඳපන්                                  කීවත්
කෙලෙසද අතහරින්නේ කම් සැප කව්රුන්            කීවත්

අම්මේ අනේ මේ ලෙස නම්                  නොසිතන් න
පස්කම් සැපය මර උඟුලකි                        දැනගන් න
දුන්නත් සුවය මොහොතකි අප                    රවටන් න
රැවෙටෙනු එපා සසරේ දුක                        දැකගන් න

ඔබේ දියණිය ලෙසින් ඔබ වෙත                පුද දෙන් න
නැත ලෝ දහම ඔබ හට තව                     දුක් දෙන් න
ලෝ තතු දත් නිසාවට දම් දැක                   නුවණින් න
පවසමි ලෝ දුකෙන් මිදෙනට                  මඟ පාදන් න

ලස්සන මධුර දේ මොහොතක                 සුව දෙන් නේ
මේ කියමන නිතර අප සවනට                යොමුවන් නේ
අර්ථය දැනගැන්ම නිසි                           මඟ පාදන් නේ
නුවණින් එයම විමසනු මැන                  සැනසෙන් නේ

මමයැයි මගේයැයි කියමින් වටිනාකම්                            දීම ට
නිතරම සොයන්නේ වටිනා දේ නොවැ ගොඩ             වැඩුම ට
වැඩි වෙන විටදි වටිනාකම් වඩමින් ගොඩ                   අප හ ට
සතුටින් පිරී යයි අප සිත නැත දුක                               අප හ ට

වටිනාකම් දුන්න මම මගේ සියලු                               දෙ නා
රැකගනු නොහැකි වූවෙන් ඒ වටින                               ද නා
මගෙ යැයි මැනගත්ත වස්තුත් නිති                        කැඩෙ නා
දුකෙහිම ගිලී පීනයි තතු                                  නොදැන ද නා

ගිලිහී යන විටදි වටිනා දේ                               අපගෙ න්
ගිලිහී යෑම වේ සහනය ඒ                                   සමඟි න්
අසහනය දවටාගෙන අප සැම                            අතකි න්
සහනය සොයයි කරනට බැරි දේ                        කරමි න්

මම මගේ කරගත්ත වස්තුව සැම                         විමසන් නේ
ඒවායේ සැබෑ තතු නුවණින්                               දැකගන් නේ
වස්තුවේ සැබෑ වටිනාකම                                  දැනගන් නේ
මෝඩයෝ ලෙසින් කලකම් සැම                       දැකගන් නේ

කැඩෙන දේ කැඩී කඩමින්                                වියැකෙන වා
බිඳෙන දේ බිඳී බිඳමින්                                           බිඳලන වා
හටගත් සියලු දේ වැනසී                                    නැතිවෙන වා
මේ දම් නොදැක ඒ ඇසුරේ                                 වියැකෙන වා

කැඩෙන දේ කැඩෙන එක ලෝ දහමයි                            හැඳි න
බිඳෙන දේ බිඳෙන එක වලකනු බැරි බව                          හැඳි න
කැඩෙන බිඳෙන වැනසෙන දේ මගේ යැයි                  නොගෙ න
සිටියොත් නියම තතු දැන දුක නොම එයි                    දැනගන් න

වටිනාකම් දෙමින් මම මගේ ලෙස                         මැනගන් න
අපේ මනසමයි මුල්වුනේ අනෙකෙකු නොව           දැනගන් න
මායා මුලාවක මෙලෙසින් අප                                   රඳවන් න
මර උඟුලට බැන්ද පෙම දැනගෙන                        ගැලවෙන් න

බෝ කවි ලියා ඔබ වෙහෙසට නොම පත්                        කර මි
හැකි ලෙස නිසි තතු මෙලෙස සටහන්                             තබ මි
සැනසුම ලබන්නට නම් එක මඟයි                                     හි මි
ඒ මඟ දෙසන්නට මම නිති සැරසී                                    සිටි මි

අම්මේ ඔබට දෙන මේ දම්                                           උපහා ර
ඔබ තුටු කරන්නෙම්දැයි නොදනිමි                                මෙව ර
ලෝ තතු දැනගත් නිසා දහමින් ලැබ                            නිසි පාර
අන් කිසි නිසි දෙයක් නැත දුටුවෙන්                        සේනා මා ර

ඔබ මට පිදු නිසා ලෝ මඟ යහපත්                                  දේම
මම ඔබහට පුදමි විශ්වයේ යහපත්                                  දේම
ඔබ පිදු ඔවා මා නිති පිලිගත්                                          සේම
පිලිගනු මැන මෙදම් උපහාරය                                        සෑම

ඔබෙ දුක් ගිනි කතරට වසිනා අම වැහි පොදක්                වෙලා
අම්මේ ඔබව මුදවන අරි මඟක්                                       වෙලා
ඔබ මඟ වඩින්නම් නිවනට නැත මා පමා                        වෙලා
කහවත නොදැරුවත් නිසි දම් නොම අඩුවක්                     වීලා

මතු මතු භවයේ ඔබ මගේ මව ලෙස                                    වේවා
මා ඔබේ දියණිය ලෙසින් අප නිති හමු                                 වේවා
එලෙසට දිගු සසර දෙන අනුවණ පැතුමන් තව නොම             වේවා!
නුවණින් යථා මඟ දැන දුක කෙලවර                                  වේවා!

මොහොතක් දුක ඔබට ලැබුණත් ඒ                      පැතුමෙ   න්
අම්මේ නුවණ වෙහෙසා විමසන්                             සතුටෙ න්
අනිසි දේ ඇසුරු කොට ලබනා දුක                       මෙලෙසි න්
හරයක් නැතේ අනාථ බව බෝ                             නිසැකෙ න්

අම්මේ ඔබට අනාථ බව නොම                            වේ වා!
රැවටුනු සිතට ලෝ නිසි තතු                          වැටහේ වා!
නුනුවණ කම මකා නුවණින්                         ජය වේ වා!
කම් සැප කුමට අම නිවනක                         සැප වේ වා!
 
 
උතුම් වූ ශාන්ත වූ ප්‍රණීත වූ අමා මහ නිවන් සුවය බෝ දුර නොවේවා!
තිසරණ සරණ ලැබ නිවනින්ම සුවපත් වේවා!
දියණිය රජිතා!

Friday, December 3, 2010

Upadana (Clinging)

First of all I would like to apologize for the extreme delay for posting this article. The reason behind my delay is that I’m trying to give you a complete website guide for you to achieve the real happiness. so please forgive me again and let’s discuss about the ninth object of the Cause & Effect theory.
Upadana – Clinging is the ninth factor which causes you to bring suffering. As you already read the article about “Tanha / Craving” it will be easy for you to understand this factor too. Tanha / Craving cause to Upadana / Clinging.

We happen to attach to those pleasant forms, pleasant sounds, pleasant fragrances, pleasant tastes, pleasant touches and pleasant thoughts. And as you already know how craving arise for those pleasant forms, sounds, fragrances, tastes, touches & thoughts let’s clarify how these things cause to “Clinging”.

When we take the word “CLING” the word itself express the meaning of this status. When we crave for forms, sounds, fragrances, tastes, touches and thoughts the hope to have them again and again is arise within our mind. When some forms or sounds or fragrances or tastes or touches entertaining us we start liking them. We want to have the same pleasure again & again… so we start to stick with them. That’s how “Clinging” is starting.
But there is very important fact we should understand on this word. When we take the meaning as Stick tightly or clinging that meaning is expressing something or someone which we are stick with. But cause & effect is to understand the reality of the animals, people, materials & properties which we are attach by saying “I” & “Mine”. But there is nothing special on those animals, people, materials or properties as they just arise as long as the cause is there for them.
Once the great Samma Sambuddha has explained the quality of “Clinging / Upadana” to a person call Waccagotta. The blessed one said “Wind cause to arise the higher flames on a fire (Wind cause to increase the level of flames) / the wind become the Upadana to create the higher flames. Let’s try to clarify through this example. Wind is supporting to flames / fire. The quality of “something attach and supportive to existence of another thing” that quality is same as the quality of Upadana / clinging. When one thing supportive and attach to another thing it creates some another thing with a different quality. As an example Hydrogen is identified as an air as well as the Oxygen is too an air. What happening when these 2 gases mixed up / clinging together / stick together? It creates another different form call H2O which we all know as Water. Water is not an air but a form of a liquid. Likewise Tanha / Craving is the quality of liking or attaching to some sort of an existence. When that quality is mixed up with the quality of clinging, it causes to create another quality which is different than those both qualities. And that is the quality which causes to accept things as “I” or “MINE” OR in another way this causes to create “I” and “MINE”! “Clinging”, is in another way an intensified degree of craving / Tanha.
In a simple way, when something entertaining us or something pleasurable cause to make us liking for that thing. And when you feel like accept it as “I” or “MINE” means the “Clinging” has done its part with the Craving. Let’s see what we are clinging with? When we feel that the five senses are pleasurable that feeling guide us to collect all the things we need to have to get that pleasure. When we crave for a movie we buy the DVD of it to watch it again & again. That is clinging! When we like pizza and crave for it we keep the hotline number with us safely to get the same taste again & again. That is clinging! When we crave to entertain our eyes by showing Tele dramas, movies & other TV shows we buy a Television. And we call it “MY TELEVISION” or “it is mine” or “I bought it” etc… and we want to protect it and if it happen to broken we feel terrible. And that is clinging! Likewise we never stop just by liking or crave for things. We clinging them and create the bundle of “I” & “MINE”.

“Tatta Katama Tanha paccaya Upadanang? (What is craving cause to clinging?) Kamaupadana (sense-clinging), dittiupadana (clinging to views), Silabbataupadana (clinging to mere rules and ritual), Attavadupadana (clinging to the personality-belief) Ayang uccati Tanha paccaya Upadana (That what craving cause to Clinging)”

Through this it is saying that there are 4 kinds of clinging. Those are sense-clinging, clinging to views, clinging to mere rules and ritual, clinging to the personality-belief.
 
What now is the sense-clinging? Whatever with regard to sense-objects there exists of sense-lust, sense-desire, sense-attachment, sense-passion, sense-confusedness, sense-mental chains: this is called sense-clinging. Simply clinging to the pleasurable forms, sounds, fragrances, tastes, touches and the thoughts can identify as “sense – clinging”.

What is the clinging to views? Food and offerings are useless; there is no fruit and result for good and bad deeds: all such view and wrong conceptions are called the clinging to views. Some also have views of being someone special or top in status and thinking of bonding and creating an existence of such a status. And try to control the “I” & “MINE” in there. This is possible to understand as “Clinging to views”

What is the clinging to mere rules and ritual? The holding firmly to the view that through mere rules and ritual one may reach purification: this is called the clinging to mere rules and ritual.

What is the clinging to the personality-belief? The ego-views with regard to the groups of existence are called the clinging to the personality-belief. Some tries to become the god or Brahmans by thinking they are living happily without any suffering. And they believe that such existences forms are last forever. So they too want to become such a part of existence. And they clinging to the process of being such a level and that’s identified as the personality – belief.

Clinging should identify with accordance to the situations as above. When the quality of craving arises we can identify it from the way we begin to like about certain existence levels. When clinging arises we begin to think like “I” or “MINE”. So that’s a very simple way to identify these 2 objects as factors in our lives.
There is always way to cease the cause of suffering. So there is a way to cease the Upadana / Clinging. Clinging exists as long as we are with the view of fruitful, meaningful, and useful for something really not like that. So we just want to have cleared our mind by understanding the reality of the things we clinging. All the things we are like to call “I” or “MINE” are with the quality of changing, decay and destroying at the end. They never behave the way we want. So they can’t bring happiness to us as the way we desperate for the real happiness. All the constructed things get changed and finally get destroyed and that is the nature. Expecting something we want in such things is our own foolishness. There is not point of blaming anyone else or anything else. So it’s up to us to get rid of such ignorant thoughts. Then only we able to see the reality of the things which we are really crave for. Then of course we will be able to get rid of the clinging as well. What is the use of calling “I” or “MINE” to something which really is not in our control? What is the use of giving such a value to the things which don’t care what we need? It’s up to you to decide. All the smallest things can bring you suffering. As far as I know most the valuable and pleasurable things bring more suffering to our lives. When we lost or when things are not behaving the way we want suffering arise. And more suffering arises when those things are one of the best and closest things in our lives. So it’s our own entire fault. We call suffering by our own and we say don’t come. But it’s not happening as we invited suffering also with the pleasurable entertaining things. So my dear friends, it’s time for you to decide to get rid of the clinging for your own betterment.

Whenever you feel like having something “I” or “MINE” remember at least these words and how they can bring you suffering. Just is patient for a moment before you hug the suffering by misunderstanding it is pleasure. As long as you need to collect animals, peoples, materials, and properties to your own side by calling them “I” or “MINE” the clinging exist. And as long as clinging exist suffering also exists. So it’s easy to get rid from the clinging than shouting to the suffering “Go out”. Remember, the fault is with your own mind. Teach it how to see the evil effect of clinging… and the good effect you possible can gain through ceasing the clinging. When the mind is practiced to understand the things in this way you will experience the peace of non attachments, none clinging and of course the eternal peace call nirvana.

This is the way of ceasing clinging and if someone cease it in the past it is through this path and if someone will cease clinging in the future that is again this is the path. When there is no cause there will be no effect. When there is no clinging there will be no suffering. Just try it out with the little things first… then experience the peace you can possible achieve. Then practice it for your own betterment! 
May triple gem bless you to cease clinging and get rid of the endless sufferings!

උපාදාන

පළමුවෙන්ම සියලුම දෙනාගෙන් සමාව අයදින්නට කැමැත්තෙමි. එයට හේතුව පටිච්චසමුප්පාද ලිපි පෙලහි තණ්හා අංගයට පසු ලිපි පෙල ඉක්මනින් පල නොකිරීම සම්බන්ධවයි. ලිපි පෙලත් සමඟ රැඳී සිටි බොහෝ පිරිසක් එයින් අපහසුතාවයට පත්වෙන්නට ඇතැයි සිතමි. කෙසේ වෙතත් ඔබ වෙනුවෙන් තව තවත් වඩාත් යහපත් දේ ලබා දීම පිණිස කාලය වැය කරමින් සියලු කරුණු අඩංගු වෙබ් අඩවියක් නිර්මාණය කරමින් සිටින නිසාම මේ ප්‍රමාදය සිදුවන නිසාම නැවත නැවතත් සමාව අයදිමින් මෙසේ මීලඟ අංගය ගැන සටහනක් තබමි. තණ්හා පච්චයා උපාදානං ලෙසින් මෙය පටිච්ච සමුප්පාදය තුල දක්වා ඇත උපාදානය සම්බන්ධව මෙසේ සටහනක් තබමි. තණ්හා වන ආකාරය හොදින් අවබෝධ කරගත් ඔබට ඒ තණ්හාව නිසා ඇතිවන උපාදාන අවස්ථාව අවබෝධ කරගැනීම වැදගත්වෙනවා.  
මන වඩන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ සහ ධර්ම යන අවස්ථාවන්ට ඒ ඒ තන්හි හා වීම නිසා ඇතිවන තණ්හා කියන ස්වභාවය ගැන ඔබට වැටහීමක් ලබාගැනීමට පෙර ලිපිය උපකාරයක් වෙන්නට ඇතැයි සිතමි. නිච්චයි සැපයි ආත්මයි ලෙසින් ගත් මුලා සහගත දෘෂ්ඨියක් නිසා ලෝක සත්වයා වටිනවා හොදයි සාරයි ලෙසින් ගෙන නොයෙක් තැන්හි හා වෙන හැටි තමන් විසින්ම තමන්ගේ නුවණ මෙහෙයවා තමාගේම ස්වභාවය එය නොවේදැයි අවබෝධ කරගැනීම වැදගත්වෙනවා. ඒ ඒ තන්හි හා වෙලා තණ්හා ස්වභාවය ඇති කරගත් අපට ඒවාත් සමග බැදෙන මානසිකත්වයක් හටගන්නවා. උපාදානය වෙනවා කියලා කියන්නේ මෙන්න මේ විදියට ආසන්නයට ඇදිලා ආසන්නය බැදිලා සිටීමටයි. තව දුරටත් විස්තර කරන විට ඔබට මෙය පහසුවෙන් අවබෝධ කරගන්නට නුවණ මෙහෙයවන්නට පහසුවේවි.   
දැනට අප උපාදානය කියූ විට දන්නවා දැඩිව අල්ලා ගැනීම කියන අදහස දෙනවා කියලා. ඒත් දැඩිව අල්ලා ගත් කියන විට අපට සත්ව, පුද්ගල, ද්‍රව්‍ය, වස්තු කියන මානසිකත්වය ඇතිවෙනවා... ඒත් පටිච්ච සමුප්පාදය අවබෝධ කරගන්නට උත්සාහ කරන්නේ එය අවබෝධ කරගත යුතු වන්නේ ඒ සත්ව, පුද්ගල, ද්‍රව්‍ය, වස්තු කියන මානසිකත්වයෙන් අපව මුදවාගෙන හේතුවට අනුව ඇතිවන ඵයලන් මිස වෙන විශේෂත්වයක් නැහැ කියන ස්වභාවය අවබෝධ කරගැනීමටයි. ඉතින් එහි අංග පිලිබදව අවබෝධ කරගන්නා විටත් සත්ව, පුද්ගල, ද්‍රව්‍ය, වස්තු කියන ස්වභාවයෙන් මිදී හේතුවට අනුව ඇතිවන ඵල ස්වභාවය හොදින් විස්තර විය යුතුයි. එවිට අපට එහි නියමාකාර අර්ථය අවබෝධ කරගැනීමට ඉතාමත් පහසුවෙනවා. ඒ විතරක් නෙවේ ධර්මය නිවැරදිව අවබෝධ කරගැනීම තුලින් මේ මේ හේතුන්ට අනුව හටගත් ඵලයන් නිසා ඇතිවූ සත්ව, පුද්ගල, ද්‍රව්‍ය, වස්තු ලෙසින් මායා ස්වභාවයක් ඇති කරලා නේද කියන අවබෝධයත් ඇතිවෙනවා... ඒ අවබෝධය තුලින් හරයක් නැති මායාවක් වටිනවා කියලා ගන්න සුදුසු නැති බවට ඒවායේ ඇලී රැදී ගැටෙන්නට සුදුසු නැති බවත් අවබෝධ වීම නිසා අත්හැරී මිදී ‍නොඇලී යෑම ධර්මතාවයක්.
ගින්නක් දැල්වෙන විට ඉන් නැගී උඩ යන ගිනි රොටුවට සුලග උපාදානය බව සම්මා සම්බුදු පියාණන්වහන්සේ විසින් වච්චගොත්ත නම් පරිබ්‍රාජකයාට දේශනා කල සේක! ඉතින් මේ උදාහරණය තුලින්ම අප උපාදානය හදුනාගැනීමට උත්සාහ කරමු. සුලග කියන්නේ ගින්දර දැල්වීමට වුවමනා කරන ආධාරකයක් නේද? යමක් යමකට සංයෝග වීම අපට උපාදානය ලෙසින් පෙන්වා දෙන්න පුළුවන්. මෙහෙම හිතන්න යම් දෙයක් තවත් දෙයක් සමග මිශ්‍ර වුණාම ඒ දෙකේම ස්වභාවයට වෙනස් ස්වභාවයක් තියෙන වර්ගයක් නිපදවෙනවා. උදාහරණයක් විදියට හයිඩ්‍රජන් කියන්නේ වායුවක්... ඔක්සිජන් කියන්නේත් වායුවක්... දැන් මේ වායු වර්ග දෙක උපාදානය වු විට නැත්නම් සංයෝග වූ විට ඇතිවන්නේ මොනවාද? ජලය කියන වෙනස් ආකාරය නේද? ජලය වායු ලෙස පේන්න නැහැ නේද? අන්න ඒ වගේ යම් කිසි ආකාරයක පැවැත්මකට ඇලුම් කරන ස්වභාවයක් තමයි තණ්හාව කියන්නේ. එබදු පැවැත්ම තුල යම් ධර්මතාවයක් අරමුණු වුනාම ඉහත කී ඇලුම් කරන ස්වභාවය අරමුණු වූ එයට අනුකූල ධර්මතාවයට සංයෝග වෙනවා. නැත්නම් උපාදාන වෙනවා... එතකොට තණ්හා ස්වභාවයත් අනුකූල ධර්මතාවයත් යන දෙකම වෙන් වෙන්ම නොපෙනී ගොස් ඒ දෙකේ සංයෝගයෙන් නිපදවෙන මමය, මාගේය යන නව හටගැනීම පහලවෙනවා.
දැන් බලන්න මොනවද ඔබත් මමත් උපාදානය කරලා තියෙන්නේ කියලා. පංචකාම වස්තූන් හරිම ප්‍රියයි මනාපයි කියන හැගීමත් සමග ඒවාට සිත ඇලුම් කල විට එබදු එබදු දේ පරිහරණයට වුවමනා කරන දේ ලගා කරගෙන ඒවා කරා බැදෙන්න පටන්ගන්නවා. ඒ ඒ මන වඩන රූප මුල්කරගෙන ඒ මන වඩන රූප සදහා යමක් වුවමනා කරනවාද එබදු වන්නාවූ රූප වස්තු ඇතිකරගෙන අල්ලා ගන්නා දේ තුලින් ඉවතට යන්න අපහසු වෙනවා. අන්න උපාදාන වුණා. කාම වස්තුවක් උපාදාන කලා කියලා එතැනදි කියන්න පුළුවන්. මන වඩන රූපයකට ඇලිලා එය ලබාගැනීමට කටයුතු කරලා එහි බැදෙනවා. මන වඩන ශබ්දයක් හරිම මිහිරියි හොදයි කියලා මානසිකත්වයක් ඇතිකරගෙන එය ලබාගැනීමට වුවමනා කරන අංගෝපාංග එකතු කරලා ඒවා සමග බැදෙනවා. ඒ ඒ තැන හොදයි කියලා හා වෙලා තණ්හා වෙලා ඒ ඒ කාම වස්තුවට බැදෙනවා. මෙසේ ගන්ධයට, රසයට, ස්පර්ශයට සහ ධර්මයන්ට බැදෙන්නට පටන්ගන්නවා. උදාහරණයක් විදියට මන වඩන රූප ඇති චිත්‍රපටි තියෙනවා... නැතිනම් ටෙලි නාට්‍ය ආදී දේ හිතන්නකෝ... ඔය කියන මන වඩන රූප ස්වභාවයට හා වෙලා නැත්නම් ඒ ඒ ස්වභාවයට තණ්හා කරන්න පටන්ගන්න ඔබ චිත්‍රපටි ටෙලි නාට්‍ය නැවත නැවත දකින්න වුවමනා කරන දේ ලගාකරගන්න කටයුතු කරනවා නේද? උදාහරණයක් විදියට රූපවාහිනියක් ගන්නවා... සී.ඩී පටි ගන්නවා... පරිඝණකයක් ගන්නවා... දැන් ඒ ලගා කරගත්ත දේවලටත් බැදෙනවා... රූපවාහිනිය කැඩුනොත් එය හදාගන්නකම් සැනසීමක් නැහැ නේද? සී.ඩී පටියට හානිවෙලා එහි ඇති මන වඩන රූප නොපෙනී යයි කියලා එය පරිස්සම් කරනවා නේද? එතකොට මන වඩන ශබ්ද අහන්න ගන්න රේඩියෝව ගැන හිතන්න... එය බොහෝම ප්‍රවේශම් කරනවා නේද? හොදින් ශබ්දය ගන්න කටයුතු කරනවා... ඒ විතරක් නෙවේ මෙය අවබෝධ කරගන්න තවත් පහසු අවස්ථාවක් තමයි රසය කියන තැනට හා වෙන අවස්ථාව. මන වඩන රසයකට හා වෙනවා... නැත්නම් එතැන හා වෙලා තණ්හා කරනවා... දැන් ඒ රසය නැවත නැවත ලබන්න කටයුතු කරනවා... පීට්සා වලට කැමතියි කියමුකෝ... ඒ රසයට තණ්හා කරන ඔබ නැවත නැවත ඒ රසය ලබාගැනීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් ඒ පීට්සා නිවෙසට ගෙනත් දෙන වෙලද‍සැලහි දුරකථන අංකය ලියාගෙන තියාගන්නවා... ඒ අංකය පරිස්සම් කරගන්නවා... නැවත නැවත ලගාවෙන්න හැකි විදියට ආරක්ෂා තැනක තියාගන්නවා... රසයට ගිජුවෙලා තණ්හා කරන ඔබත් මමත් ඒ රසය ගෙන දෙන්නට හේතු කාරක වන උපකාරක වන දේ වලටත් ඇලෙන්නට බැදෙන්නට පටන් අරගෙන නේද?
දැන් මේ සියල්ල තුලින් ඔබට අවබෝධ විය යුතු දේ කුමක්ද? ඒ තමයි මන වඩන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ සහ ධර්ම කියන දේ සමග බැදිලා එක් පැත්තකින්... ඒ මන වඩන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ සහ ධර්ම ලබාදෙන්නට උපකාරක වන දේ සමග බැදිලා තවත් පැත්තකින්.
දැන් මේ කොටස් දෙකම මගේ, මට වුවමනායි... ආදී ලෙසට මානසිකත්වයක් හටගන්නවා. ඔබ ගීත අහන්න කියලා මිලදී ගත්ත රේඩියෝව ගැන හිතන්න... එය ලබාගත්තේ ඔබේ වුවමනාවට නිසා දැන් එය ඔබ ඔබේ කරගෙන “මගේ” කියන මානසිකත්වය හදාගෙන නේද? කෑම ගෙනාවේ ඔබ නම් “මමයි කෑම ගෙනාවේ” කියලා මානසිකත්වයක් හදාගෙන නේද? ලෝකයේ තියෙන නොයෙක් නොයෙක් සත්ව, පුද්ගල, ද්‍රව්‍ය, වස්තු ඔන්න ඔය විදියට ඔබගේ වුවමනාව පරිදි “ඔබගේ නැත්නම් මගේ” කරගත්තා නේද? දැන් රූපවාහිනී තියෙනවා “මගේ රූපවාහිනිය” කියලා ඔබගේ වෙන්කරගත්ත කොටසක් තියෙනවා... පීට්සා ඕන තරම් තියෙනවා “මම කැමති පීට්සා” කියලා ඔබගේ වෙන්කරගත්ත කොටසක් තියෙනවා. එහෙම නේද? එතකොට සත්ව, පුද්ගල, ද්‍රව්‍ය, වස්තු ඒ ඒ විදියට නියමිත ආකාරයට තියෙනවා... ඒත් ඒවා‍ “මම මගේ” කියලා මනසින් බැදිලා කොටසක් හදාගෙන එවිට තමයි උපාදානය නැමැති බැදීම හටගන්නේ. ඇසට, කණට, නාසයට, දිවට, කයට, මනට ඇති ඡන්දරාගය ඒවායේ උපාදානය වේ.
තත්ව කථමං තණ්හා පච්චයා උපාදානං (තණ්හා ප්‍රත්‍යයෙන් උපාදානය නම් කවරක්ද)? කාමූපාදානං (කාම උපාදානය), දිට්ඨූපාදානං (දිට්ඨ උපාදානය), සීලබ්බත්ථූපාදානං (සීලබ්බත උපාදානය), අත්තවාදූපාදානං (අත්ථ භාව / ආත්ම වාද උපාදානය) ඉදං වුච්චති තණ්හා පච්චයා උපාදානං (තණ්හා ප්‍රත‍්‍යයෙන් උපාදානය ‍එයවේ).
මන වඩන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ආදී පංච කාමයන්ට බැදිලා මානසිකත්වයක් උදාවුණා නම් ඒවාට සංයෝග වූවා නම් එය කාම උපාදානය හෙවත් කාමූපාදාන ලෙසින් දැක්වූ පරිදි හටගත්තා කියලා හදුනාගත හැකියි.
තවත් අයෙක් මේ මේ ස්වභාවය මට කොච්චර හොදයිද... දානයෙන් ඵල නැත පව් පින් කියලා දෙයක් නැහැ කියලා ආදී ලෙසින් නොයෙක් මත තුලින් එක් එක් දෘෂ්ඨීන්ට පත්වේච්ච අය අප අතර ඕන තරම් ඉන්නවා.  මේ තත්ව තානාන්තරය මට කොච්චර හොදයිද කියලා මෙබදු දෙවියෙක් වෙන්න ඇත්නම් මෙබදු බ්‍රහ්මයෙක් වෙන්න ඇත්නම් කියලා තමා විසින් ඇතිකරගන්නවා මේ ලෝකයේ පැවැත්මට හේතුවන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස සහ ස්පර්ශ කියන මේවා අතරත් ඒවා අතර සැරිසරන්නට හේතුවන ඇස, කණ, දිව, නාසය, ශරීරය සහ මන කියන කොටස් ටික අතරත් පැවැත්මක් ගො‍ඩනගාගන්න හිතෙනවා තමන්ට අවශ්‍ය අවශ්‍ය ආකාරයට. අන්න එබදු මානසිකත්වයක් තියෙන තැනැත්තාට ඇතිවෙනවා භවය පිලිබදව හැගීමක්. ඒ ‍වගේම දෘෂ්ඨියක් ඇතිකරගන්නවා එය තමයි නිච්ච, සැප, ආත්ම වටින්නේ සාරවත් කියලා... අන්න ඒ දෘෂ්ඨිය නිසාම ඒ පුද්ගලයා මම කියන මගේ කියන තැනට බැදෙනවා... ඒ ඒ දෘෂ්ඨි සමග සංයෝග වීම දිට්ඨි උපාදාන කියලා පෙන්වා දෙනවා.
නොයෙක් ආකාර සිල් වත රැකලා මේ මේ තත්වයන්ට මම පත්විය යුතුයි එතැන හොදයි කියලා මානසිකත්වයක් හදාගෙන ලෝක පැවැත්මේ හොද දෙයක් ගැන සිහි කරගෙන හොද දෙයක් ගැන සිතාගෙන මුලා දෘෂ්ඨිය නිසා පුද්ගලයන් ඒ ඒ දේවල් ලබාගැනීමට එක් එක් වැඩපිලිවෙලවල් අනුගමනය කරනවා. අනුගමනය කරමින් ඒ ඒ අවස්ථාවන් සමග බැදෙනවා. එතැනදි කියන්න පුළුවන් එවැනි පුද්ගලයන් සීලබ්බත උපාදානයට පත්වුණා කියලා.
නොයෙක් නොයෙක් අත්බැව් නිච්චයි, සැපයි, ආත්මයි ලෙසින් ගෙන ඒවා සදාකාලික යැයි මුලා අදහස් ගෙන ඇලී එබදු වාදයන් හා සංයෝග වෙනවා නම් එය අත්ථ භාව උපාදානය කියලා ‍පෙන්වා දී තියෙනවා. 
 
එක් එක් අවස්ථාවල උපාදානය ඒ අවස්ථාවට අනුකූලවට අර්ථ අවබෝධ කරගත යුතුයි. තණ්හා ස්වභාවය හිතක් පහළ වුවහොත් ඒ ඒ පැවැත්මන් වෙත ඇළුම් කරන ආශා කරන ස්වභාවයෙන් එය විද්‍යාමාන වේ. උපාදාන ස්වභාවය යම් සිතක නැගුනහොත් ඒ ඒ පැවැත්මේ ධර්ම ස්වභාවයන් හා මමය, මගේය ආදී ලෙසින් දැඩිව බැදී සිටින ස්වභාවය විද්‍යාමාන වේ. යම් කාම ධර්ම ස්වභාවයක ඇළුම් කරන බලාපොරොත්තුවක් යම් සිතක පහළ වේද අවිද්‍යා, තෘෂ්ණා මුලාව නිසාම එසේ වේ. ඒ වස්තු මුණ ගැසුණු තැන දැඩි බැදීමක් වේද ඒ කාම උපාදානයද අවිද්‍යා, තෘෂ්ණා මුලාව නිසාම වේ. යම් භව ධර්මතාවයක ඇළුම් කරන බලාපොරොත්තුවක් යම් සිතක පහළවේද අවිද්‍ය, තෘෂ්ණා මුලාව නිසාම එසේ වේ. එබදු භව ස්වභාවයක් හා සංයෝග හෙවත් දැඩිව බැදී සිටීද බලාපොරොත්තු පරිදි ඇදී සිටීමෙන් වන මේ දැඩි බැදීමද අවිද්‍ය, තෘෂ්ණා මුලාව නිසාම වේ. යම් මිසදිටුවක් කෙරෙහි ඇදී සිටින බලාපොරොත්තුවක් වේද ඒ හේතුවෙන් එබදු මිසදිටු ස්වභාවයන්හි දැඩි බැදීමක් හෙවත් උපාදානයක් වේද අවිද්‍යා, තෘෂ්ණා මුලාව නිසාම වේ. යම් අත්බැවක් කැමති ලෙස, සැප ලෙස, ආත්ම ලෙස වේ යැයිද සදාකාලික යැයිද කරන වාදයන්හි ඇළුම් කරන බලාපොරොත්තුවක් වේද ඒ හේතුවෙන් එබදු වාදයන්හි දැඩි බැදීසිටීමක් වේද ඒ හේතුවෙන් එබදු වාදයන්හි දැඩි බැදීසිටීමක් වේද ඒ අන්තවාද උපාදානය අවිද්‍යා, තෘෂ්ණා, මුලාව නිසාම වේ. උපාදාන වලට හේතුව මෙසේ අවබෝධ කරගැනීම වැදගත් වේ.
උපාදාන නිරෝධය කරන්නට නම් ඒ උපාදානය සඳහා වූ හේතු නිරෝධ කිරීම වැදගත් වෙනවා. ඇස, කණ, දිව, නාසය, කය, මන කියන ඉන්ද්‍රීයයන් තුලින් ගෝචර කරගන්නා රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ, ධර්මයන්හි යථා ස්වභාවය නුවණින් දැක ඒ වායෙන් නැවත නැවතත් ආශ්වාද විඳිමින් මුලාවේ ගැවසෙන්නට ගත් තීරණයෙන් මිදෙන්නට කටයුතු කරනවා නම් මේ සියලු උපාදානයන්ගෙන් මිදීමට හැකියාවක් ලැබෙනවා. යථාවබෝධය ලැබූ තැන් පටන් මුලාව දුරුවී යයි. මුලාව දුරුවී ගියේද කාම බලාපොරොත්තුත් දුරුවෙනවා. එවිට ඒ ඒ කාම වස්තු කරා ඇදී සිටින්නට හේතු නැතිවෙනවා. ඒ නිසාම කාම සංයෝගයන් දුරුවෙලා කාම උපාදනය නිරෝධ වෙනවා.
රූප කාම වස්තු, ශබ්ද කාම වස්තු, ගන්ධ කාම වස්තු, රස කාම වස්තු, ස්පර්ශ කාම වස්තු මෙන්ම මනසට ගෝචර වන කාම අදහස්ද මේ කාම වස්තූන් ගෝචර කර ගන්නා ඇස, කණ, දිව, නාසය, කය, මන යන ඉන්ද්‍රීයයන්ද සකස් වූ ඒවා බැවින් විපරිණාමයට පත්වී විනාශයට පත්වීම ධර්ම ස්වභාවය වී තිබෙනවා. ඉතින් එවැනි වෙනස්වීමට පත්වෙලා විනාශ වෙන දේවල් වලට ඇලුනොත් බැඳුනොත් අපට දුකක් අසහනයක් දැනීම සාමාන්‍ය දෙයක්. දුක නොවේවා කියලා පැතුවයි කියලා ඒ දුකෙන් මිදෙන්නට ලැබෙන්නේ නැහැ. ඒ සඳහා කල යුතු වන්නේ ඒ දුක ඇතිවන අවස්ථාවන් හඳුනාගෙන ඒ ඇලීම බැඳීම ඇතිකරගත් දෑහි යථාර්ථය අවබෝධ කරගෙන ඒවාට ඇති ඇලීම, බැඳීම දුරු කරගැනීමයි.
කුමන ආකාරයක හෝ පැවැත්මක් ඇතිනම් එය සදාතනික සුවයක් සැපයක් ඇති දෙයක් ලෙසින් ගැනීම මුලා දෘෂ්ඨිය නිසාම ඇතිවන අදහසක් මිස සත්‍ය අදහසක් නොවේ. ඉතින් ආදීනවය නම් එවැනි දේට ඇලී, බැඳී උපාදානය කලහොත් ස්ථිර ලෙසින් දුක අත්දකින්නට සිදුවීමයි. ඉතින් දෘෂ්ඨි උපාදනය නිරෝධය කරන්නට නම් ඒවැනි මුලා දෘෂ්ඨින්ගේ යථාර්ථය අවබෝධ කරගැනීම වඩාත් ප්‍රායෝගිකයි. මුලාව මුලාව ලෙසින් දැක එයින් මිදීම සුවයක් ලෙසින් දකින්නට මනස හුරු කරගන්නේ නම් දෘෂ්ඨි උපාදානයන්ගෙන් මිදීම සිහිනයක් නොවන්නේමය.
දීර්ඝ ලෙසින් ආයුෂ තිබෙන නිසාම සදාකාලික අත්බැව් යැයි මුලා සිත් ඇතිකරගෙන සුවසේ වෙසිය හැකි අත් බැව් සඳහා සිත අලවා ඒවා කෙරෙහි බලාපොරොත්තු තබාගන්නේ උපාදාන කරන්නේ මුලාව නිසාමයි. පැවැත්මක් වේ නම් ඒ හටගත් දේ විපරිණාමයට පත්වී විනාශයට පත්වීම කොතැනක වුවත් යථාර්ථයයි. දීර්ඝ ලෙසින් ආයුෂ තිබුණද ඒවාටත් ඒ ස්වභාවය උරුමයි. ඒ නිසා ඒවා උපාදාන කර සතුටක් සැපයක් බලාපොරොත්තු වීම තමන්ගේ නොදැනුවත්කම හෙවත් මුලාවම බව අවබෝධ කරගන්නේ නම් අත්ථ භාව / ආත්ම වාද උපාදානයෙන් මිදෙන්නටත් හැකියාවක් ලැබෙනවා නියතයි.
නොයෙක් නොයෙක් සිල් වත් කෙරෙහි ඇලී බැඳී තමන්ගේ විමුක්තිය සොයන්නේ නම් හෝ සුවයක් සැපයක් සොයන්නේ නම් හෝ එයද මුලා අදහසක්ම මිස විද්‍යා අදහස නොවේ. මුලාව දුරුකරගන්නේ යම් සේද උපාදානය නිරෝධය කරගත හැකිවන්නේමය. උපාදානය නිරෝධ කරන්නට මගක් වේ නම් එය ඇසුරු කිරීම නිර්වාණය පිණිසම හේතු වේ.
තමන් දැඩි ලෙස ඇලෙන්නට බැඳෙන්නට යොමුවෙන යම් සත්වයෙක් වේ නම් යම් පුද්ගලයෙක් වේ නම් යම් ද්‍රව්‍යයක් වේ නම් හෝ යම් වස්තුවක් වේ නම් ඒවා හේතුවක් නිසාම හටගත් දෑ නොවේදැයි මෙනෙහි කරන්නට පෙළඹීම එහි යථා ස්වභාවය මතක් කොට දීමට හේතු වේවි. හේතුවක් නිසා ගොඩනැගුණු පහල වුණ හටගත්ත විද්‍යාමාන වන යමක් වේ නම් එසේ සකස් වූ සියලු දෑ විපරිණාමයට පත්වී විනාශයට පත්වීම ස්වභාවය කොට ගෙන තිබේ. එවැනි දේට ඇලී බැඳී දැඩි ලෙසින් අල්ලා ගන්නා තරමින් ඒවා තමන්ට රිසි සේ පවත්වන්නට අදහස් පහල වේ. ඒත් ඒවායේ යථාර්ථය නිසාම ඔබට එසේ කරගන්න නොහැකි වෙනවා. එවිට ගැටෙන්නට පෙළඹීමත් දුකට පත්වීමත් අනිවාර්යෙන්ම සිදුවෙනවා. ඉතින් වඩාත් සුදුසු දේ නම් ඒ යථාවත් බව මෙනෙහි කොට ඔබට පත්වෙන්නට සිදුවෙන ආදීනවය යලි යලිත් මෙනහි කිරීමට පෙළඹීමයි. ඒවායෙන් මිදුනු විට ඔබට ලබන්නට හැකි සැනසීම තව තවත් මෙනෙහි කරමින් ආනිශංස මෙනෙහි කරන්නට යොමුවීමයි. යථාවත් ස්වභාවය මෙනෙහි කරමින් නිතර ආදීනව මෙනෙහි කරන්නේ නම් අත්හැරී මිදී නොඇලී යාමේ ආනිශංස මෙනෙහි කරන්නේ නම් ඔබට ඒ සැනසීම වඩාත් දුර නොවේවි!
අතීතයේ යමෙක් උපාදානය නිරෝධ කලේ නම් අනාගතයේදී යමෙක් උපාදානය නිරෝධ කරන්නේ නම් ඒ මේ ආකාරයෙන්ම බව නුවණින් අවබෝධ කරගෙන උපාදාන නිරෝධයෙන් නිවන් සුව අත්දකින්නට සිත, කය, වචනය මෙහෙයවීම වඩාත් සුදුසු වේ!
පටිච්ච සමුප්පාදයේ උපාදානයේ චතු සත්‍යය අවබෝධයෙන් නිවනට පත්වෙන්නේ මෙලෙසයි. තම තම නැණ පමණින් විමසා යහපතක්ම කරගන්නට පෙළඹෙත්වා! 
සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ නිවී සැනසෙත්වා!

Monday, September 27, 2010

How we can recognize the pure dhamma?

To recognize the original words of Samma Sambuddha which the real pure Dhamma is, it says that we should apply to the “sutta” & “vinaya (discipline)… but most of the time it is so complicated to find the what this sutta & discipline is which we should apply the dharma to identify as the original… so I felt it’s better to write something about this which may helpful for all of you to identify the best for you!

Some people say that the sutta is the “Sutta” section in Pali canon & the Discipline is the “Vinaya (discipline)” section in Pali canon… and some says it is the section of “Sutta” in Abhidhammapitaka in Pali canon & discipline is the Vinaya Pitaka in Pali canon. Anyone can say anything as long as they don’t aware what the correct thing is… so it’s up to the intelligent ones to experiment about these things and find out the most suitable way.

So we don’t have to go so far to find out what this “Sutta” & “Discipline” is.
It is well explained in the Nettippakarana book which is a part of the Sutta Pitaka < Kuddhaka Nikaya
(Unfortunately seems there is no English translation for this book as I found about it through this link http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/kn/index.html)
But you can read about this book through this link http://en.wikipedia.org/wiki/Nettipakarana


In the book it says…

When someone say some sutta or some explanation of Dhamma we should take the meaning of what we listened or read and should apply them to the “sutta”, “vinaya (discipline)” & “Dhamma” to check whether they are the correct saying of Samma Sambuddha or not.

What is the “sutta” mentioned here: it is the four noble truths we should take as the sutta.
What is the “discipline (vinaya)” mentioned here: it is the discipline of desire, discipline of hatred & discipline of ignorance we should take as the discipline.
What is the “dharma” mentioned here: it is the cause & effect theory we should take as the Dhamma.

If the facts we listen or read are applicable to the four noble truths, and applicable to the discipline of defilement and applicable to the cause & effect theory we can identify them as the original pure Dhamma which explained by great Samma Sambuddha.

So my dear Dhamma friends, anyone can say anything to you… coz people like to say things as they know everything & anything about this world… that’s a normal nature of people… but we should be smart enough to identify what we listen or read whether they are right or wrong… whether they are important or not for our liberation & true happiness…

Now you know how to do it… you can try it from your level of intelligence… now you know what is “sutta”, “vinaya” & “Dhamma” which you should apply things into them to check the corrections… you don’t have to wonder and waste your time by searching which is the correct “sutta” which you should apply things for… or what is the correct “discipline” which you should apply things for… or what is the correct “Dhamma” which you should apply things for… No matter how smart you are for apply them in to the prefect way… no one able to misguide you by saying what is the “sutta, vinaya or Dhamma”…

Some people among the monk or other people may say that they achieve some levels in the Dhamma path, some may say that they are aware with the true pure Dhamma, some may say they know everything about Dhamma, some may say they understood the real Dhamma, some may say they studied the Dhamma and have some special degrees on Dhamma so they know about Dhamma, some may say they know everything about Pali canon etc…
But no matter how they introduce themselves to you… you have your own mind and intelligence level to identify what is the best for you… so it’s all up to you to identify what they say to you or what they write for you… it’s all up to you to NOT ignore them at once by insulting them and NOT accept them at once by appreciating them… what most suitable to do at once is apply them to the “sutta” which is “Four noble truths”, and to the “vinaya (discipline)” which is discipline of defilement call desire, hatred & ignorance” and to the “Dhamma” which is the “theory of Cause & Effect” and clarify them and recognize what you listen & read… if they are applicable accept them and apply it to your path to true happiness… if not important just ignore them with a discipline mind, body & words.

Wise people never bother about where it is written or who says it or comes through the generation or how long it has been practice or other worldly standards to accept or ignore the things for their betterment. Because wise people know how to use their own intelligence level to select what the best is for them and applies them without any delay…

But ignorant people are always stuck with the books, words, tradition, what come through generation, what practiced for many years, the post & positions of the people who explain Dhamma, and they bother about the letters and language about the Dhamma, they bother about all the worldly standards when it comes to the Dhamma… just because they seems don’t trust on their own wisdom… and they stuck with their own view and no near to the nirvana… or true happiness… they are burning with the desire to what they believe and what their view is… and they burning with the hatred to what comes against their views & believes… and they waste their own time with that desires & hatred because they burning with the ignorance… they don’t even know that they are burning… so how they know about cooling of those flames?
May your wisdom guide you to be quick in gaining the true happiness… may triple gem bless you for the best!!

බහා බැලිය යුතු සූත්‍රය හා විනය කුමක්ද?


සැබෑ ධර්මය සොයා ගැනීමට නම් සූත්‍රයට බහා බලන්න විනයට බහා බලන්න කියලා කියනවා... ඒත් මේ බහා බැලිය යුතු සූත්‍රයයි විනයයි මොකක්ද කියලා තෝරගන්න තවමත් නොහැකි වුණානම් ඔන්න ඒ සඳහා උපකාරයක්ම වීමට මේ බ්ලොග් සටහන තබන්නට මා අදහස් කලා...සූත්‍රයයි විනයයි කිව්වාම ගොඩක් අය කියනවා බහා බැලිය යුතු සූත්‍රය නම් ත්‍රිපිඨක ග්‍රන්ථ මාලාවේ සූත්‍ර පිඨකයත් විනය පිඨකයත් යන පිඨක කොටස් දෙක බව... තවත් අයෙක් කියනවා සූත්‍රාභිධර්මපිඨකයේ “සුත්ත“ කොටසත් විනය පිඨකයත් කියලා... තවත් අයෙක් කියනවා සුත්ත විභඞගයත් විනය පිඨකයේ ඛන්ධක කොටසත් කියලා තවත් අයෙක් කියනවා මුළු ත්‍රිපිඨකයම සූත්‍රයයි එහි කාරණය තමයි විනය කියලා කියන්නේ කියලා...

කව්රු කොහොම කෙසේ කීවත් නුවණැත්තන් විසින් විමසා බලා නිවන් මග පූර්ණය කරගන්නට සුදුසු දේ තෝරා බේරාගැනීම වැදගත් වෙනවා... සම්මා සම්බුද්ධ දේශනාව නිවැරදිව හඳුනාගැනීමට බහා බැලිය යුතු සූත්‍රයත් විනයත් කුමක්ද කියලා බොහෝම අපූරුවට නෙත්තිප්‍රකරණයේ පෙන්වා දී තිබෙනවා.

සූත්‍ර පිඨකය < ඛුද්දක නිකාය < නෙත්තිප්‍රකරණය < පටිනිද්දෙසවාරො < 3. යුත්තිහාර විභඞගය < ග්‍රන්ථයේ පිටුව 39 (PDF පිටුව 58) යන ස්ථානයේ පළවෙනි ඡේදය හොඳින් කියවා බලන්නට ඔබ සැමටම හැකියාවක් තියෙනවා. මේ සටහනට මම එහි වැදගත්ම කොටස උපුටා දක්වන්නම්...


මෙහි වැදගත්ම කොටස තමයි යටින් ඉරක් ඇඳලා පෙන්නලා තියෙන්නේ...
කතමස්මිං සුත්තෙ ඔතාරයිතබ්බානි: චතුසු අරියසච්චෙසු.
කතමස්මිං විනයේ සන්දස්සයිතබ්බානි: රාග විනයෙ දෝසවිනයෙ මොහ විනයෙ.
කතමියං ධම්මතායං උපනික්ඛීපිතබ්බානි: පටිච්චසමුප්පාදෙ.

එහි සිංහල අර්ථය දක්වා ඇත්තේ මෙසේයි...

එහි යටින් ඉරි ඇඳ පෙන්වා තිබෙන්නේ ඉහත පාලි කොටසේ සිංහල අර්ථයයි... ඒ කියන්නේ
කවර සූත්‍රයෙක අවතරණ කළ යුත්තාහ යත්: සතර ආර්ය සත්‍ය සූත්‍රයෙහි යැ.
කවර විනයක සසඳාලියැ යුත්තාහ යත්: රාග විනයෙහි දෝසවිනයෙහි, මෝහ විනයෙහි යැ.
කවර ධර්මතායෙක බස්වාලියැ යුත්තාහ යත්: ප්‍රතීත්‍යසමුත්පාද ධර්මතායෙහි යි.
සටහන් තැබීමේදී වෙන ප්‍රමාද දෝෂයක්වත් සිදු නොවන්නට වග බලාගත යුතු නිසා ත්‍රිපිඨකයෙන්ම අදාල කොටස දක්වන්නට තීරණය කලා... 

ඉතින් කව්රු කෙසේ කොහොම කීවත් ඔබ වෙනුවෙන් ඔබ විසින්ම ඔබේම නුවණ මෙහෙයවා මේ කියන ආකාරයෙන් නිවැරදි ශ්‍රී සත්ධර්මය තෝරාබේරාගෙන එයින් උපරිම ඵල නෙලාගෙන ආර්ය මාර්ගයට පිවිස නොපමාව තම තමන් වෙනුවෙන් යහපතක්ම කරගන්නට නුවණින් විමසා කටයුතු කිරීම වඩාත් සුදුසු යැයි මට සිතේ.
මා ඵල ලැබුවේය මා ධර්මය දන්නේය මා ධර්මය මෙතෙක් හදාරා ඇත්තේය මා ධර්මයෙහි පරතෙරට ගොස් ඇත්තේය මා කියන්නේ සැබෑ සත්ධර්මය වන්නේය මා බුදුන්ගෙන්ම ධර්මය ඇසුවේය මා මේ මේ ඵල ලබා ඇත්තේය මා ධර්මාවබෝධයට පත්ව ඇත්තේය මා ත්‍රිපිඨාකධාරී වේය මා අභිධම්මික වේය මා මෙසේ වේය මා එසේ වේය ලෙසින් අප අතරම සිටින භික්ෂු භික්ෂූණී පිරිස් සහ ගිහි පිරිස් අතර තම තමන් ගැන කෙසේ කීවත් ඒවා එකවර ගරහමින් ඉවත නොදමා එකවර අගයමින් හිස්මුදුනෙන් පිලිනොගෙන සම්බුදු පියාණන්වහන්සේගේ ශ්‍රී මුඛ දේශනාව වන නිවන උදෙසාම වන සත්ධර්මය හඳුනාගන්නට ඉහත ලෙසින් සූත්‍ර යෙහි විනයෙහි ධර්මයෙහි බහා බලමින් ඒ ඒ කියන දේ උරගා බලමින් තම තමන්ගේ නිවන අත්දැකීමට ඒවා උපනිශ්‍රයක් වේ නම් ඒ ඒ දේ පිලිපැද අනවශ්‍ය දේ බැහැර කරමින් සිත, කය, වචනය සංවරත්වයේ පිහිටුවාගෙන තම තමන්ගේ මාර්ගය පූර්ණය කරගැනීමට නොපමාව කටයුතු කිරීම වඩාත් සුදුසුයැයි මට සිතේ!

ත්‍රිපිඨක ග්‍රන්ථයන් ඇසුරු කරන ඔබට නෙත්තිප්‍රකරණය වඩාත් ප්‍රයෝජනවත්ම ත්‍රිපිඨක කොටසක් ලෙසින් මා දකී... එයට හේතුව ත්‍රිපිඨකයේ අඩංගු සෑම දෙයක්මත් ඉහත ලෙසින් තෝරාබේරාගෙන නිවන් මගට උපකාර වෙන දේ තෝරාගන්නට මාර්ගෝපදේශයක් ලෙසින් වැදගත් කරුණු රාශියක් ගොනු කර ඇති කොටසක් වන නිසාමය.

ඉතින් පොතේ තිබුණත්, වෙන අයෙක් කීවත්, පරම්පරාවෙන් ගෙනාවත්, කාලයක සිට පුරුදු පුහුණු කල නිසාවත් කිසිවක් හිස් මුදුනෙන් පිලිගන්නට අවශ්‍යතාවයක් නුවණැති ප්‍රඥාවන්තයින්ට නම් වුවමනා වෙන්නේ නැත... මන්ද එවැනි අය තමන්ට ලැබී ඇති නුවණ නිසි සේ යොදාගැනීමට උත්සූක වන හෙයිනි... 
පෙර ලෙසින් පොතේ මෙහෙම තිබෙනවාය, අපිට ඉගැන්වූයේ මෙසේය, අපේ පරම්පාරවම දන්නේ මෙසේය, මෙච්චර කාලයක් පුරුදු කලේ මෙසේය, කියා ඇත්තේ මෙවැනි තනතුරු ඇති අයෙක්ය, මේ මේ භාෂාවේ මේ මේ අකුරුවලින් මේ මේ දේ කියන්නේය, මේ අකුරු වලට නොගැලපෙන්නේය, මේ භාෂාවට නොගැලපෙන්නේය... ආදී නොයෙක් ලෞකික සම්මතයන් තුල අතරමංව තමන් ලඟම තියෙන තමන්ගේ නුවණ මෙහෙයවූවොත් යහපතක් වේ යැයි විශ්වාස නොකර පෙර කී මත තුලම ස්ථිරවී සිටින්නන්ට දැකිය හැකි නිවනක් නැත... මන්ද එවැනි අය ඒ ඒ දේ ඔස්සේ ඇලී රාග ගින්නෙන් දැවෙන්නේය... ඒවාට විරුද්ධ දේ එනවිට ද්වේශ ගින්නෙන් දැවෙන්නේය... ඒ ඒ රාගයේ ඒ ඒ ද්වේශයේ රැඳෙමින් දැවටෙමින් කාලය කා දමමින් මෝහ ගින්නෙන් දැවෙන්නේය... දැවෙන බවවත් නොදනී නම් නිවිය හැකි බව කෙසේ නම් දැන ගනීද?
අප්‍රමාදව තම තමන්ගේ නුවණින් උපරිම ඵල නෙලාගෙන යහපතක්ම කරගැනීමට පෙළඹෙත්වා!! තිසරණ සරණ ලැබ නිවී සැනසෙත්වා!!

Wednesday, September 15, 2010

Isn't this time to make your own decision?

What happen when we put some dogs into an empty ground? They start fighting isn’t it?
What happen if we put a bone to middle of those dogs? They fight and fight keep fighting till the blood come out of their body… till they get injured…etc… but at the end they gain nothing… they just destroyed them selves… isn’t it?
Dogs eat and sleep… and they mark their area & also they enjoy through the pleasure from their extent… as they have enough time they fight… they fight for nothing… they don’t even allow a fly to cross his area…
Now by taking this as an example let’s see something important to our lives…
Internet, Face Book, Free blogs or web site creating areas are the empty ground… and there are people gather around these grounds… and they always want to see a world which behave as they want… a world which behave according to their wish… their desires… so they had to fight as world is not always as the way they want… and there are bones which come to this ground… few topics which most recently talk about are the bones come in the middle of these people…
Politics, So call dharma by pretending real dharma, various religions, actors actresses movies, fashion, education, history, and cultures of various countries etc… are the bones which comes in the middle and people fight to these bones… no matter women or men they all enjoy their food and the basic facilities and sleep and the balance time they use to fight for these bones by sitting in those grounds… and as soon as the bones exist in the wall post or as a note or blog or something else they start fighting and arguing and to the maximum they use their mind, body, words to fulfill what they want personally.
What ever is your country you start exposing the worst things in your country and it’s like giving the inside dirt to the out side… and also trying to collect the others dirt into the home dustbin as you collect & worrying about outside things… and then start screaming so evil smelling coming it’s so dirty… etc and all these after putting dirt out side and collecting inside… will you be able to gain a clean environment for yourself after doing such thing? Will your scream be useful to get a clean environment?
There is no use just praying for nirvana or freedom or true happiness while doing the ten defilement (killing – this is including criticizing other characters, stealing – this is including stealing others ideas, adultery – this is including enjoying the sex videos in the internet, lie – which most of the time something else has explained by the name of Buddha or other religious chief, telling here & there stories which done by others etc, using dirty words to scold others, just chatting without a point by wasting others time, craving for things and hurt others through that desire, and hatred most of the time spread around the world, deep ignorance which can identify as unawareness about the reality) to the maximum! If one need true happiness truly that one should try to get rid from these evil things which harmful for us as well as others around us!
Have you ever thought why dogs are always into fight with each other? Now let’s see why that is… what you think dogs came to earth from sky? Or do you think such animals created by god? Dog were also been humans sometimes back just like you & I… but what they do with the human mind, human body, & human words? They use them the way they want… they use that chance to the maximum to enjoy through the worst ways they had…
They happened to improve their dogish quality more than the human qualities and as a result they spread such a energy to this universe which bring them a body of a dog which matching to what they improved… as a result they become a dog… so as the other animals…
As much as people enjoy with the desires, hatred through their mind, body & words they are increasing the quality of animals or other beings that have to suffer in hells…
This is the theory of cause & effect…
Have you ever notice how ants gather around small drop of honey which accidentally dropped by you? Have you ever notice the dogs are gathering around a bone and barking and fighting… and when few seeds are on the ground no matter where were the birds are they just come to those seeds…
Why they come? They came for the food…
So some topics are like these bones, seeds, or drop of honey and people gather around it to argue & fight and be the top as they have food there… what is the food they get through these topics?
Pleasure… we can name it as pleasure…
Some having pleasure by posting some hot topics and them enjoying others' fight and arguments… they also enjoy how foolish you are when you fight with your ideas… some enjoy by criticizing others… all of them are doing all these things coz they are so interesting on this existence… they like to be the top of this existence… and they use their intelligence level for that…

My dear friends,
Have you ever notice the waves of the ocean… what happen some dirt put on to the ocean? They come to shore with those waves aren’t they?
So it’s always so easy to go with the waves… at the end somehow we guided to the shore when we swim with the waves… BUT we have to become a part of that dirt… we can become a piece of such shit if we swim with the waves just because it is so easy…
OR we can fight with the waves to swim to our destination where no dirt at all… where no shit at all… even though it is so difficult we can be the lotus which has the fragrance even though it is in the same smelly dirty muddy field… we just have to put some little effort to discipline our mind, body & words while we think, do things and talk…
You can use your own intelligence level to identify the quality you are improving… whether it is to become a dog one day… or bird… or some another disgusting animal… you can decided whether to burn with the flames call desire, hatred just because it is so easy to burn with them… OR to get rid from those flames by cooling yourself…
You can decide whether to become a foolish person who collect outside dirt inside the home dustbin while he put his own outside also…
Decision is always with you!!
This note is not written for specific person or race… I have written this just because I feel sorry when people waste their valuable human lives for nothing by doing such ignorant things… it’s always you to identify pleasure as the pleasure… and the suffering as the suffering which arise by attaching to that pleasure… it’s always up to you to identify flame as the flame! (This is for all human beings in this world… this is not for Buddhist or Catholics or Muslims or christens or Hindus or someone else… this note is just for human beings)
I am no one to order you… I am no one to request you… I am no one to tell you what is right or what is wrong… I just written this note through my intelligent level which I have notice that these actions are so evil and harmful for human beings & other beings around them… it’s always up to you to make your decision!!
May triple gem bless you for the best!! 

තම තම නැණ පමණින් විමසත්වා!!

බල්ලෝ රැලක් ගෙනහින් දානවා හොදට ඉඩ පහසුව තියෙන පිට්ටනියකට... ඔන්න ඉතින් පොරකන්න ගන්නවා... ඒ අතරට මස් කටුවක් එහෙම දැම්මාම කොහොමද ඒ පොරකෑම තවත් වැඩි වෙනවා නේද? තුවාල කරගෙන ලේ පෙරාගෙන දත් විලිස්සගෙන පොරකනවා...
අන්තිමට ලැබෙන දේකුත් නැහැ කාලය ගත වෙච්ච එකයි තමන්ව විනාශ කරගත්ත එකයි තමයි වෙන්නේ නේද?  
බල්ලෝ කරන්නේ කාලා බීලා නිදාගෙන තමන්ගේ සීමාවන් ලකුණු කරගෙන තවත් ආශ්වාදයන් තියෙන ඒවා අරගෙන වෙලාව තියෙන නිසා වැඩි හරියක් කරන්නේ පොර කන එකම තමයි...

අන්තර්ජාලය, ෆේස්බුක්, නොමි‍‍ලේ වෙබ් අඩවි බ්ලොග් අඩවි සපයන පිට්ටනියක් තියෙනවා... ඒ පිට්ටනියට එකතුවෙන පිරිසක් ඉන්නවා... ඒ අය කොයි වෙලේත් බලන්නේ තම තමන්ට කැමති සේ පැවැත්විය හැකි ලෝකයක් දකින්නට ඒ වෙනුවෙන් සටන් කරන්න... ඒ පොර පිටියට වැටෙන මස් කටු තමයි නොයෙක් නොයෙක් ලෝකයේ සම්මත මාතෘකාවන්...
දේශපාලනය, ‍බුද්ධ ධර්මය යැයි කියන ධර්මයන්, නොයෙක් ආගම් ජාති කුලයන්, නළු නිළි පිරිස් ගැන, ඇඳුම් පැළඳුම්, අධ්‍යාපනය, ඉතිහාසය, නොයෙක් රටවල සම්මත චරියාවන් ආදිය තමයි නිතර දකින්නට තියෙන නිතර පොර කන මස් කටු වැනි මාතෘකා කීපයක්... ගැහැණු පිරිමි භේදයක් නැතිව කාලා බීලා අන්තර්ජාලය කියන පිට්ටනියට එකතු වෙන මේ පිරිසත් අර කරන්න වෙන වැඩක් නැති නිසා මහා ලොකු දෙයක් වටිනා දෙයක් කරනවා කියලා හිතාගෙන අර දාන මස් කටු වලට පොර කනවා... මස් කට්ටක් වැටෙනකම් බලාගෙන ඉන්න මේ කට්ටිය ඒ අවස්ථාව ආව ගමන් එයින් උපරිමයට තමන්ව විනාශ කරගන්නට සිත, කය, වචනය මෙහෙයවනවා...
ලංකාව කියලා සම්මත කරගත්ත අපේ රටේ උදවිය වැඩි හරියක් ගෙදර ගිනි පිටතට දෙනවා... ඒ කියන්නේ රටේ තියෙන තරමක් වැරදි වැඩ තමයි ඒ අය ප්‍රසිද්ධ කරන්නේ... ඒ විතරක් නොවේ හොදයි කියලා තම තමන්ගේ නැණ පමණින් මැනගන්න වෙනත් රටවල් කියලා සම්මත කරගත්ත ප්‍රදේශ වල දේවල් ‍පුළුවන් තරම් වපුරනවා... ඒ කියන්නේ පිටත ගිනි ඇතුලට ගන්නවා... දැන් ඉතින් පවුලකට වෙන දේම තමයි වෙන්නේ නේද?  පිටත ගිනි ඇතුලට අරන් ඇවිලෙනෝ කිව්වාට වැඩක් නැහැ වගේම තමයි ඇතුලේ ගිනි පිටතට දීලා ඇතුලයි පිටයි දෙකම ඇවිලෙනෝ කීමත් වැඩක් නැහැ... එහෙම නේද?
දස අකුසලය උපරිමයෙන් කරමින් ඒවායෙන් මිදේවා මිදේවා කිව්වට මිදෙන්නේ නැහැනේ නේද?  ඒකට උත්සාහයක් වීර්යක් කරන්න ඕන... කවදාවත් හිතුනේ නැතිනම් බල්ලෝ පොරකන්නේ ඇයි කියලා මේ ගැනත් හිතලා බලන්න... ඒ බල්ලෝ වෙලා ඉන්නේ අහසින් පාත් වෙච්ච අය නෙවේ... මිනිස් අත්බැවයක් ලබා අපි වගේම සිත, කය, වචනය තමන්ට රිසිසේ මෙහෙයවන්න ලැබිච්ච අවස්ථාවෙන් උපරිමයට දස අකුසලය කරන්න පෙළඹිලා... මිනිස් වෙසින් තිරිසන් වැඩ කරලා... පොරකමින්, ද්වේශ කරමින්, අනුන්ට හිංසා පීඩා හිත් රිදවීම් වන විදියට තම තමන්ගේ සිත, කය, වචනය මෙහෙයවලා යම් ගතියක් යම් ස්වභාවයක් වඩපු නිසා ඒ වඩපු ගතිය නම් හේතුවට අනුව පහල වෙච්ච ජාතිය තමයි තිරිසන් ජාතිය කියන්නේ... තම තම නැණ පමණින් තමන් තුල තිබෙන තිරිසන් ගති හඳුනාගන්නේ නම් ඒ තිරිසන් වැඩ ඉස්මතු කරමින් ඒ කියන්නේ රාගය, ද්වේශය උපරිමයට යොදාගනිමින් තමන් වින්දනයක් ලබනවා නම් එසේ කරන්නේ ඇයි කියලා හේතුව හොයලා බැලුව නම් තමන්ටම තේරෙයි ඒ හේතුවත් සමඟ ගනුදෙනුව නවතා දැම්මා නම් ඔය කියන රාග, ද්වේශත් පහල වෙන්නට හේතු නැතිව යනවා කියලා... ඒ අනුව සිත, කය, වචනය මෙහෙයවා ගන්න උත්සාහ කරනවා නම් ඒ වඩන ගතියට අනුවයි ඵලය ලැබෙන්නේත්... 
පැණි බිංදුවක් වැටුනොත් කූඹි කොහේ හිටියත් ඇදිලා එනවා... මස් කට්ටක් දැම්මාම බල්ලෝ කොහේ හිටියත් ඇදිලා එනවා... ධාන්‍ය ටිකක් දැම්මාම කු‍රුල්ලෝ කොහේ හිටියත් ඇදෙනවා... ඇයි මේ? ඒ අයට ආහාරයක් තියෙන නිසා... ඉතින් අර ඉහත කියපු මස් කටු වැනි මාතෘකා දැක්කම ‍නොයෙක් පිරිස් නොයෙක් ලෙසින් ඇඳිලා එන්නේ ඒ ඒ අයට එතැන ආහාරයක් තියෙන නිසානේ... මොකක්ද මේ ආහාරය?  ආශ්වාදය නොවේද කියලා තමන්ම නුවණින් විමසා බලන්නකෝ...
අනුන් විවේඡනයෙන්, තමන් දන්නවා යැයි හුවා දැක්වීමෙන්, අන් අය පහත් කිරීමෙන් විතරක් නොවේ මස් කටු දාලා අනිත් අය පොරකනවා බලාගෙන සතුටක් විඳින අයත් සිටිනවා, මේ සියලු දේ තම තමන්ගේ අවිද්‍යා මට්ටමෙන් පැවැත්මකටම හිත තබා කරන්නක්ම නොවේද කියලා තම තම නැණ පමණින් විමසා බලත්වා!
රැල්ලට ගහ ගෙන යන්න ලේසියි... ඒක කොහොමත් වෙරලට ගිහින් දානවා... හරියට මූදේ තියෙන කුණු ඔක්කෝමත් රැල්ලත් එක්ක වෙරලට ගහ ගෙන යනවා වගේ... තමන්ට වුවමනා ගොඩබිමට පීනලා යන්න උත්සාහ වීර්ය නොකර  රැල්ලට හසුවෙලා පහසු නිසා ගහගෙන යන්න හැදුවොත් වෙන්නේ අර කුණු ගොඩේම ගඳ ගහමින් ඉන්න තමයි නේද?  උත්සාහ වීර්ය ගෙන සුවඳ හමමින් ගඳ ගහන මඩ ගොඩේම මඩ නොගාගෙන ඉන්න නෙලුම් මලක් වෙන්න අපට බැරි කමක් නැහැනේද? 
තම තම නැණ පමණින් විමසා තමන්ගේ වඩන ගතිය හඳුනාගෙන කුණු ගො‍ඩටම ගොස් ගඳ ගහන කුණු කෑල්ලක්ම වෙනවාද?  වැඩකට නැති මස් කට්ටකට තමන්ව විනාශයට පත් කරගන්නා තරම් පොර කන ‍බල්ලන් අතරෙන් බල්ලෙක් වෙනවාද?  පැණි බිංදුවක් වැටුනොත් එතැනට ඇදිලා ඇවිත් පැණි බිංඳුවේම ඇලිලා විනාශ වෙන කූඹියෙක් වෙනවද?  පහසුවෙන්ම ඉස්මතු වෙන නිසා රාගයෙන්, ද්වේශයෙන් දැවි දැවී පිච්චෙමින් ඉන්නවාද?  ගෙදර ගිනි පිටතට දෙන එලියේ ගිනි ඇතුලට ගන්න අනුන්ගේ ඕපාදූප සොයමින් කාලය නාස්ති කරගන්න පහත් වූ ගති ඇති ස්ත්‍රියක් පමණක් වෙනවාද?     
නැතිනම් උත්සාහ වීර්ය කොට සිත, කය, වචනය සංවරත්වයට පත් කරගන්නවාද?  රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි නිවාගෙන සැනසීමක් ලබනවාද යන තීරණයට තම තමන් විසින්ම තම තමන් ගැන අධ්‍යනයක් කොට බුද්ධිමට්ටම් අනුව තීරණයකට බැස ගනිත්වා!!
කිසිවෙකුටත් එල්ල‍ කොට ‍නොලියමි... අනන්ත සසර දුකේ බියකරු බව යම් නුවණක් වේ නම් ඒ නුවණින් අත්දකින නිසාම මහත් වූ අනුකම්පාවෙන් සටහන් තබන්නෙමි... තම තමන්ට සුදුසු යැයි සිතෙන ලෙසින් තීරණයක් ගනිත්වා!! ආශ්වාදය ආශ්වාදය ලෙසින් දකිත්වා! ඒ ආශ්වාද‍ය තුල ඇලෙමින් බැ‍ඳෙමින් සිත, කය, වචනය මෙහෙයවූ විට තමන්ට කරගහ ගන්නට වන අනන්ත දුක් කන්දරාවත් දකිත්වා!  ගිනි හැඳින ඒ ගිනි නිවාගනිත්වා!! (ලෝකයේ සම්මත ආගම්, ජාති, කුල මල භේදයක් නැතිවම සියලුම මිනිසුන් යැයි සම්මත මිනිස් සත්වයා වෙනුවෙන් සටහන් තබන්නෙමි!!)
ඔබට අණ දීමට හෝ ඉල්ලීම් කරන්නට හෝ කල යුතු නොකල යුතු දෑ පෙන්වා දීමට තරම් වන මහා පුරුෂයෙක් නොවන්නෙමි... මගේ නැණ පමණින් යමක් නොකල යුතුද, යමක් තමන්ට මෙන්ම අන් අයටද හිංසාවක්ම වෙන දෙයක් ලෙසින් හැදින ගත්තේද, මේ ප්‍රයෝජනයක් ගත හැකි යම් නවීන තාක්ෂණයක් වේ නම් එය ඕපාදූප සඳහා හෝ අන් අය විවේඡනයට යොදා නොගෙන තමන්ට මෙන්ම අන් අයටද යහපතක් කරන්නට යොදාගන්නට හැකියාවක් අවස්ථාවක් තියෙනවානේද යන්න මාගේ නැණ පමණින් දුටු තරමින් මෙසේ සටහන් තබන්නෙමි... ඔබේ තීරණය සැමවිටම ඔබ අතම වේ!  ඒ සඳහා ඔබේ නැණ පමණින් ඔබ පියවර ගනිත්වා! තිසරණ සරණ ලැබ යහපතක්ම කරගනිත්වා!!