නිර්වාණ ධර්ම බ්ලොග් අවකාශය | Nirvana Dhamma BLOG

About this Blog | මෙම බ්ලොග් අඩවිය ගැන...

"මෙය “නිර්වාණ ධර්ම“ වෙබ් අඩවියට සමගාමීව ඔබ වෙත ලබාදෙන බ්ලොග් අඩවියයි! මෙසේ අවස්ථාවන් රැසක් තුලින් සත්ධර්මය කැටිකොට ලබාදෙන්නේ අතිශයින්ම බුද්ධිමත් සැබෑම මිනිසුන් වෙත පමණයි! ඔබේ ආගම ජාතිය කුලය තත්ව තානාන්තරය කුමක් වුවත් සැබෑම මිනිසෙක් ලෙසින් ප්‍රයෝජනයට ගෙන යහපත, සැබෑ සතුට, සැනසීම උදාකරගැනීම පිණිස “නිර්වාණ ධර්ම“ වෙතින් වෙන් වන අවකාශයයි!“
"This is the BLOG of "Nirvana Dhamma" web site which is Strictly for Human beings only! No matter what your status in this world is, No matter what you believes on, No matter what your religion is, Only matter is that whether you are a human being or not to gain the maximum benefits through all these efforts!"

Thursday, September 1, 2022


 පසුගිය කතු වැකිය තුලින් අප විසින් අන් අය දෙන දානයක් දැක බලා පැහැදීම නිවන් මඟට උපකාර වූ ආකාරය ගැන විග්‍රහ කර ගත්තා.  සම්මා සම්බුදු පියාණන් වහන්සේගේ කාලයේ සිද්ධියක් ද අප ඒ වෙනුවෙන් උදාහරණයකට යොදා ගත්තා මතකයි නේ නේද?  ඉතින්, මෙවර කතු වැකිය තුලින් එම අන් අය දෙන දානය හෝ අන් අය සිදු කරන පින්කමක් තමන් විසින් සිදු කර ගත්තා සේ සිත පහදවා ගැනීමේ ක්‍රමවේදය ගැන තව දුරටත් විග්‍රහ කර ගන්නට උත්සාහ කරමු!

මේ වන විට අන්තර්ජාලය... සමාජ මාධ්‍ය ආදිය ඔස්සේ බොහෝ පිරිසක් තම තමන් සිදු කරන විවිධාකාරයේ පින් කටයුතු වල ඡායාරූප... වීඩියෝ දර්ශන බෙදා ගන්නවා.  “නිර්වාණ ධර්ම සදහම් සත්කාරය” තුලින් ද එසේ සිදු කරන පින් කටයුතු වල ඡායාරූප හෝ වීඩියෝ ගත කර ගත් අවස්ථා බෙදා ගන්නවා.  ඉතින් මේ වගේ අවස්ථා වල දී සමහර පිරිස සතුටු වෙනවා වගේ ම කම්පා වෙන අවස්ථා ද තිබෙනවා.  ඒ ඇයි?  පින් කටයුතු කරන්නට ඉතාමත් කැමතියි... නමුත් මුදල් යොදවන්න බැරි වුනා... නැත්නම් අදාළ පින්කමට මුදලින් ආධාර කරන්නට නො හැකි වුනා... කියලා කම්පා වෙනවා.  දැන් ඉතින් මේ වගේ කම්පා වීම් අත හරින්න ඕන. තමන්ට යම් ඡායාරූපයක් හෝ වේවා පින් කටයුත්තක වීඩියෝ දර්ශනයක් වේවා ලැබුණ විට එය භාවනාවක් බවට පත් කර ගන්නට ඕන.

උදාහරණයකට මෙහෙම හිතන්න... ඔබට වසර ගණනාවකට පෙර පවුලේ පිරිස විසින් පැවැත්වූ උත්සවයක ඡායාරූප ලැබෙනවා.  ඒවා බලන විට ඉතාමත් උනන්දුවෙන් එකින් එක බලමින් ඔබ සතුටු වෙන ආකාරය... ඔබගේ සිත වැඩ කරන ආකාරය සිහිපත් කර ගන්න.  ඒ වගේම තවත් උදාහරණයක් ගන්න... ඔබ කැමති ම නළුවෙක් හෝ නිළියක් හෝ ප්‍රසිද්ධ චරිතයක් සහභාගි වන උත්සවයක් දකින්නට ලැබෙනවා.  ඡායාරූප හේ වීඩියෝව බලන විට ඔබගේ සිත වැඩ කරන ආකාරය සිහි පත් කර ගන්න.   ඉතින් මේ සෑම අවස්ථාවක ම සිත සම්බන්ධ වන ආකාරය අනුව තමයි ප්‍රතිඵලය ලැබෙන්නේ.

එහෙනම් දැන් ඉතින් පින් කටයුත්තක ඡායාරූප ලැබෙන විට... වීඩියෝ ලැබෙන විට... මොහොතක් ඒ ඒ ඡායාරූප සහ වීඩියෝවේ පෙන්වන සිද්ධියට සම්බන්ධ වන්නට සිත යොමු කරන්න.  ඔබ ඒ පින් කටයුත්ත සිදු කරනවා නම් සිදු කරන ආකාරය සිතට ගන්න.  උදාහරණයකට ඔබට චෛත්‍යයක හුණු පිරියම් කරන ඡායාරූපයක් ලැබෙනවා.  ඔබ විසින් ඒ කටයුත්ත සිදු කරන ආකාරය සිහිපත් කර ගන්න.  ඔබ ඇයි ඒ දේවල් කරන්නේ? ඔබට සම්මා සම්බුද්ධ රත්නය, සද්ධර්ම රත්නය, ආර්ය මහා සංඝ රත්නය යන තෙරුවනින් ලැබුණ දේ අනුව ඔබගේ සිත තුල ශ්‍රද්ධාව... ගෞරවය... සකස් වේවි.  මොහොතක් වැය කොට ඒ තෙරුවන නිසා ඔබ ලැබූ දේ සිහිපත් කර ගන්න. 

අනාථ සසරක මොහොතකට හෝ හදවතට නිවනක්... සැනසීමක් ලැබුණේ මේ උතුම් තෙරුවන නිසා නොවේ දැයි සිහිපත් කර ගන්න.  සංසාර දුක අවසන් කර ගැනීමට මඟ පෙන්වන මේ තෙරුවන පහල වුනේ නැත්නම් සිදු වන ඇබැද්දිය සිහි කර ගන්න. 

තෙරුවනින් ඔබ තවමත් කිසිවක් ලබා නැති නම් ඔබට විමසන්නට ප්‍රශ්නයක් තිබෙනවා.  ඒ තමයි මේ සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ ප්‍රමුඛ රහතන් වහන්සේලා ඇතුළු ආර්ය සංඝ රත්නය කියන පිරිස මෙතරම් විශේෂ වන්නෙ ඇයි? මෙතරම් පුද පූජාවන් ට ලක් වෙන්නේ ඇයි? මෙතරම් ගෞරවාදරයට ලක් වෙන්නේ ඇයි? සාමාන්‍ය සිරුරක මිය ගිය පසු කුණු වෙලා විනාශ වෙලා යන ශරීර කොටස් පවා ධාතූන් වහන්සේලා ලෙසින් වෙනස් වෙලා විශේෂ වෙලා පවතින්නේ ඇයි? ජීවමාන ව නැතත් අදටත් අසීමාන්තිකව ආහාර පාන, වස්ත්‍ර, සේනාසන, ඖෂධ ආදියෙන් පිදුම් ලබන්නේ ඇයි? මේ පිරිස මෙතරම් උතුම් වන්නේ... විශේෂ වෙන්න ඇයි?  මට නො දැනුන අන් අයට දැනුන විශේෂත්වය මොකක්ද?  මට මඟ හැරුණු දේ මොකක්ද?  මොනවද මේ උතුමන් කියලා තියෙන්නේ?  ඇයි මට ඒ දේවල් තවමත් දැනෙන්නේ නැත්තේ?  මෙන්න මේ විදියට විමසන්නට මොහොතක් වෙන් කරන්න.

සමාජ මාධ්‍ය හෝ අන්තර්ජාලය ඔස්සේ ලැබෙන පින් කටයුත්තක ඡායාරූපයක්... වීඩියෝවක් දුටු විට ආ... තවත් පින්කමක්... කියලා උඩින් මත්තෙන් බලලා... ඔහේ අපතේ යන්නට නො දී ඒ පින්කම තමන් විසින් ම කර ගන්න.  මුදල් යෙදවීම හෝ ඒ පින්කමට ගොස් ක්‍රියාවෙන් සහභාගී වෙන්නට නො හැකි වීම වගේ භෞතික තත්වයන් බාධාවන් කර ගන්න එපා.  සරලව ඒ පින් කම තමන්ගේ කර ගන්න.  ඔබගේ සිතින් ඔබට රිසි සේ අසීමාන්තිකව සිදු කරන්න.  මේ විදියට ඡායාරූපයක් ගානේ... වීඩියෝවක් ගානේ නැණවත් ව කටයුතු කලොත් ශ්‍රද්ධා, විරිය, සති, සමාධි, ප්‍රඥා ආදී ඉන්ද්‍රිය බල නැගෙන... වැඩෙන ආකාරයට භාවනාවක් කර ගන්නට හැකි වෙනවා.  එයම නිවන් මඟයි.  එම වැඩ පිළිවෙල ඔබට තව තවත් මේ සංසාර දුක අවසන් කර ගැනීමට මඟ පෙන්වන කල්‍යාණ මිත්‍රයාට නැමී සිටින්නට, කල්‍යාණ මිත්‍රයා ව ලුහු බඳින්නට උපකාර වෙනවා. 

හැකි සෑම අවස්ථාවක දී ම පින් කටයුතු සිදු කරන්න. අවස්ථාව ලැබෙන අයුරින් මුදලින් හෝ වේවා ක්‍රියාවෙන් ශ්‍රමයෙන් දායක වන්නට ද උත්සාහවන්ත වන්න.  මුදලින් කියූ විට දහස් ගණන්... ලක්ෂ ගණන් මුදල් ගැන සිහි කර ගන්න එපා.  ඔබට දෙන්නට හැක්කේ රුපියලක් වෙන්නට පුළුවන්... ඒ රුපියල අතහැරීමෙන් යුතුව ලබා දෙන්න.  නැවත ඒ මුදල ට සිදු වුනේ කුමක් දැයි සොයා බලන්නට වෙහෙස වන සිතක් වේ නම්... අපරාදේ කියලා හිතෙන සිතක් වේ නම් ඒ අල්ලා ගැනීමෙන් යුතු සිත් හඳුනා ගන්න.  පින් කැටයට වේවා, පින් කටයුත්තකට වේවා ඔබ යොදන මුදල අතහැරීම ප්‍රගුණ වෙන ආකාරයෙන් සිදු කර ගන්නට දක්ෂ වෙන්න.

මනෝමයෙන් හෝ අන්තර්ජාලය ඔස්සේ පමණක් පින් කරලා ශ්‍රමයෙන් ධනයෙන් සම්බන්ධ වන්නට ඇති අවස්ථා වුවමනාවෙන් කම්මැලිකමින් මඟ හරින කපටි සිත් පහල වනවා නම් ඒවා ද හඳුනා ගන්න.  “අනේ මට මුදල් දාන්න බැරි වුනා... යන්න බැරි වුනා... ඔයාලා නම් පින් කරනවා මට තමයි අවස්ථාව නැත්තේ...” මේ වගේ අඳෝනා සහිත කම්පා වන සිතිවිලි හඳුනා ගන්න.  ඒ පින් කටයුතු වලට වැය වී ඇති මුදල... ආහාර ද්‍රව්‍ය හෝ යමකුගේ කැපවීම කෙරෙහි ලෝභයක්, ද්වේශයක් ඇති වන විට ඒ සිතිවිලි දැක ගන්න.  ඒවා කිසිවක් තුල “පින” හෙවත් “තමන්ටත් අනුන්ටත් යහපතක් වන ආකාරයේ ප්‍රීතියක්” සකස් වෙන්නේ නැති බව නුවණින් දකින්න.     

පේනවානේ ඉතින්, පින් කටයුත්තක ඡායාරූපයක්, වීඩියෝවක් හරහා කොච්චර වටිනා භාවනාවක් කර ගන්නට හැකි ද කියලා.  තමන්ව ම අවබෝධ කර ගන්නට අවස්ථාව තමයි මේ සෑම දෙයක් තුල ම තිබෙන්නෙ.  මේ භාවනා ඇතුලේ ගැබ් වෙන්නෙත් ඔබ වෙනම ම භාවනා යැයි නම් කර ගෙන වඩන්නට උත්සාහ කරන ආනාපාන සතිය, බුද්ධානුස්සතිය, සතර සතිපට්ඨානය ආදී විවිධ නම් වලින් සඳහන් කරන භාවනා වර්ග ම තමයි.  බුදු හිමියන් පෙන්වූ තද නින්දෙ නැති සෑම අවස්ථාවක ම සිදු විය යුතු භාවනාව අවබෝධ කර ගන්නට නැණවත් ඔබට මේ සියල්ල හේතු උපකාර වෙත්වා!

එහෙනම්, “තම තමන් විසින් ම සිදු කර ගත්තා යැයි චිත්ත ප්‍රීතියෙන් යුතුව පින් අනුමෝදන් වෙත්වා!” කියන කාරණයේ ගැඹුර දැක ගන්නට මේ කෙටි විග්‍රහය ඔබට හේතු උපකාර වෙත්වා!

වැඩි වැඩියෙන් දහම් ඇසුරු කරන්නට www.nirvanadhamma.lk

Mindful of merits

In the last month Editorial, we have discussed how the admiration of seeing a meritorious activity done by others can help us on the path to Nirvana.  Do you remember that we even took an incident happened during the time of Lord Samma Sambuddha as an example? So, this time through this month editorial, let’s try to understand how we should develop our mind to collect merits by just seeing and admiring a meritorious activity done by others.

As you know these days, many people around the world shares loads of pics & videos of various meritorious activities done by themselves through social media & internet.  Even we do the same through our “The Project Nirvana Dhamma”. We can see some are pleased to see those, while some of them are not so happy for various reasons.  Some of them are getting worried by saying “Oh, I couldn’t be part of this act… I couldn’t contribute any money for this… I couldn’t come & join with you…” etc.… etc… Now it’s time to let go of such worries.  Let’s develop our mind.  When you get such a picture or a video of some meritorious activities done by someone else, let’s do some meditation.

For an example, remember the times you go through your family albums.  Remind how your mind behave when you see an old photograph of some of your old family event which you couldn’t be a part of it.  Also, remember how your mind behave, when you see some event of your favorite celebrity attending to a party or an event.  How your mind work?  Can you see that the way your mind involves with those moment gives you the results accordingly!

So, then… now, when you see a photograph or a video of a meritorious activity done by someone else, spend a little time with it.  Concentrate on the meritorious act you see.  Imagine you are doing it.  Imagine, if you are doing that same act, how you are going to do it.   For an example, let’s say you received a photograph of a person who is painting a pagoda.  Imagine, if you were there, how you are going to paint it?  Just take a moment and imagine you are doing the same act.  And think, why you are doing so?  Remember what you have received from the noble Samma SamBuddhas, noble Dhamma, noble Sangha – the triple gem!  The more you think of the effect of noble triple gem and what it brought to your life, the faith… the respect… will develop more & more.  Remember, if it wasn't for this noble triple gem, how destitute you can be in this samsara.  Remember the fate of ours, if there wasn't a path of liberation, when we seek for it for the most!

If you still haven't felt the noble triple gem, just because you may still haven't got anything from it, then there are some questions you should ask from yourself! 

Take a moment and think... Why is this group called NOBLE Sangha? What's so noble on them? Why is this Samma Sambuddha and the Arahants are so special? Why they do deserve this much of offerings & respect? What makes those noble ones are so special, that even their bodies are changed as relics and remain special, while body parts rot and perish after the death of an ordinary body?  Why are they still being blessed with unlimited food, clothes, cabins, medicine, etc. even if they are not alive?  What is so special on them? What is the specialty that others felt and that I still did not? What am I missing?  What did this blessed one said?   Why don't I feel those things yet? Take a moment to ask this question!

When you see any pic or video of such a meritorious activity again, do not think about the external facts like how you couldn’t be a part of it by being there physically or giving money or contribute anything for it etc.  Just live that moment fully from your mind!  Make it your own act! If you are wise enough to develop your mind in such a manner, even a photograph of a meritorious act can become a great meditation for you.   To attain nibbana, it is necessary to develop five faculties.  These five strengths should be with us, and they should develop equally.  Those are Faith (Saddhā), Vigor (Viriya), Awareness (Sati), Focus (Samādhi) and Wisdom (Paññā).  So, developing a mind to admire and own the meritorious act by doing it through your mind, is a way of developing these five faculties too.  This is in another way the path of liberation.  And also, this will guide you to be with the noble friends, and seek for the noble friends more & more!     

Do good deeds whenever it is possible!  Also try to contribute with money and labor as the opportunity arises.  When talking about money, don't think of thousands or lakhs of money. All if you can give is a just rupee, then give that rupee without clinging it to it. If your mind struggles to find out what happened to that rupee after you're given to the other party, or if you feel guilty of giving it to the wrong hand, identify these thoughts.  This agitated mind needs to be recognized and develop properly. Be good at letting go of the amount or the effort you spend.

Also, you need to recognize the cunning mind of yours.  If you feel, you are willfully avoiding the opportunities that you could have been contributed by money or effort, just because you are now well-trained to do meritorious activities through online or just by looking at others... that's my friend, is a cunning thought.  Beware of them!  

Also, identify the worrying thoughts of missing of the opportunity of contributing or joining it personally. Sometimes mind can be wondering the amount spend of such activities or the food wastage etc. Recognize all these unwholesome thoughts.  Recognize how mind is bound with desires and confliction. Identify, how difficult is to be pleased by or admire someone else's good deed.

So, as you can see, a great meditation can be done through a photo or video of a meritorious activity. All of these are great opportunities to understand the so call "I".  Because mind is all about measuring what you see, hear, contact or sense.  And all these measurements create "The Self".  While you seek for the theories of how to do meditation like breathing meditation "Anapanasathi" or Awareness Meditation "Sathara Sathipattana" or Mindfulness meditation or other meditation types, you are missing the point of true meditation which advised by the blessed one!

If you can wisely grab the moral of the explanation, you can see that through this little action you can develop all those deep meditations explained in Buddhism. 

May all this short explanation help you to understand the meditation that should be done every time, except the time of your deep sleep, as shown by Lord Samma Sambuddha!

So, my dear Dhamma friends, all the offerings which made for the blessed one is to show our gratitude.  And if you are wise enough to do the right kind of meditation through all those offerings, then the paying respect to the noble triple gem is in its best.   So, whether when you see a good deed… when you see a pic or video of an offering or any kind of meritorious act… just take a moment and start your mediation and find your “self”, and identify who you are! Have a blessed time!

For more dhamma:

www.nirvanadhamma.com

Monday, August 1, 2022

Pleasure of giving


Giving is one of the most powerful practices in the path of enlightenment.  Samma SamBuddha always appreciate the quality of giving as one of the most necessary practice for the path of nibbana.  There is another wonderful quality which is attached to the quality of giving.  That is the quality of being happy by seeing others who give.  Let me share a wonderful story from Samma Sambuddha’s time period.

There is an alms-giving named unparalleled alms-giving.  This happens only once in a time of a Samma SamBuddha.  When Gauthama Samma SamBuddha alive, this unparalleled alms-giving was given by the King Pasenadi of Kosal and his wife Queen Mallika. 

The king always offered alms to the Samma Sambuddha and other enlightened bhikkhus on a grand scale and always invited the citizens to join the alms-giving to be pleased by seeing it.  Citizens also arranging alms-giving in a same scale and invited the king to be pleased in a same manner.  Then the king wanted to do the alms-giving uniquely.  You know, “king’s style”! So, that no one can match his scale of giving.  And when he shared the idea with Queen Mallika, she said, she can organize such an alms-giving. 

To do this, she asked the king to have a grand pavilion built. Next, she asked for five hundred white umbrellas and five hundred tame elephants; those five hundred elephants were to hold the five hundred white umbrellas over the five hundred bhikkhus. In the middle of the pavilion, they kept ten boats, which were filled with perfumes and incense. There were also two hundred and fifty princesses, who kept fanning the five hundred bhikkhus, and to fill the incense & perfumes to those arranged boats.  Queen said, since princesses or white umbrellas or elephants are not available with the citizen, they won’t be able to give such a grand scale alms-giving ever, so king’s alms-giving will be the unique and the best one ever. 

When all preparations were made, alms-food was offered. After the meal, the king made an offering of all the things in the pavilion, which were worth fourteen crores.  The pavilion made for Samma SamBuddha was unparalleled and worth crores.    King was so happy and offered everything to the Samma SamBuddha & the Sangha.  King said “Oh, Lord, please accept everything including suitable & not suitable for monks” He just wanted to offer everything.   

At the time, two ministers of the king named “Kala & Junha” were present. Of those two, the minister named Junha was very pleased and praised the king for having offered alms so generously to the Buddha and his bhikkhus. He also reflected that such offerings could only be made by a king. He was very glad because the king would share the merit of his good deeds with all beings. In short, the minister Junha rejoiced with the king in his unrivalled charity.   But, the minister Kala, on the other hand, thought that the king was only squandering, by giving away fourteen crores in a single day, and that the bhikkhus would just go back to the monastery and sleep.  He thought, what a waste!

After the meal, the Samma Sambuddha looked over at the audience and knew how Kala the minister was feeling. Then, the blessed one knew if the blessed one deliver a lengthy discourse of appreciation, Kala would get more dissatisfied, and in consequence would have to suffer more in his next existence.  But in the other hand, the minister Junha can become a stream enterer too.  But, out of compassion for Kala, the Buddha delivered only a short discourse and returned to the monastery.

The king had expected a lengthy discourse of appreciation, after such an unparalleled offering, and so he was very sad because the Samma Sambuddha had been so brief. The king wondered if he had failed to do something which should have been done, and so he went to the monastery to inquire the reason.  King asked whether he has done anything wrong or offer something unsuitable to get such a brief appreciation at the end. 

The blessed one said, "Great King! You should rejoice that you have succeeded in making the offering of the unparalleled alms-giving (asadisa / asadrusha dana). Such an opportunity comes very rarely; it comes only once during the appearance of each Samma SamBuddha.  So, you have done a wonderful dana be happy for that. 

Then the King asked the reason for the hesitation.  Samma SamBuddha said your audience was not so pure to have the benefit of such a long appreciation.  Then said about the two ministers, and how the blessed one act compassionately towards the minister Kala who had felt that alms-giving was a waste, and was not at all appreciative. And also said about the minister Junha and how wise his thoughts were.  Then the king inquired the minister Kala and said, “These are the wealth of me & my family.  I decide what to do with them.  What is the problem with you to have such unpleasant thought of seeing someone else’s action on their own wealth? Leave my country right now! You have no right to stay in this kingdom”  Then the king said to minister Junha how he pleased with his thoughts and said “I’m so pleased to hear what you have felt by seeing my unparalleled alms-giving.  I am giving you the full right to use all my wealth and my servants for seven days, so that you can give such an alms-giving again for seven days”  

And King discussed with Samma SamBuddha “Oh lord, look at the nature of the ignorant ones, they even criticize the nature of giving of others by looking at them” Then the blessed one added, "Great King! Fools do not rejoice in the giving nature of others and go to the lower worlds. The wise rejoice the nature of giving and appreciate the other people's action of giving, they share in the merit gained by others and go to the abode of the devas".

Then the Buddha spoke in verse as follows:

“Indeed, misers do not go to the abode of the devas; fools do not praise giving; but the wise rejoice in giving and so gain happiness in the life hereafter”  

(Dhammapada) 

After listening to the discourse of Samma SamBuddha minister Junha became a stream enterer – a Sotapanna disciple.

As you see, giving and appreciating other’s giving is a key point of path of liberation.  To become a stream-enterer, one should equally develop the power of faith, vigor, awareness, focus & wisdom. Giving and appreciating the nature of giving is a key to develop those, and Minister Junha in this story is a great example for that.

So, develop the quality of giving.  Giving to Samma SamBuddha & the disciples are very rare and only possible on a time of a SamBuddha Sasana.  So, use the opportunity.  Give as much as possible without any hesitation.  And learn to appreciate when you see someone else is giving in various ways.  Don’t let your opinions or your views to criticize the giving of others like the minister Kala.  

Have a blessed time, my dear friends!

Official Web Site - www.nirvanadhamma.com

දානය දැක බලා පැහැදීම

තුන් කල් වැඩ වසන බුද්ධ ප්‍රමුඛ ආර්ය මහා සංඝ රත්නය සිහි පත් කර ගෙන දන් දෙන විට එයට පැහැදෙන සහ අපැහැදෙන පිරිස අද වගේම බුද්ධ කාලයේ ද සිටි බව ත්‍රිපිටක සත්ධර්මය ඇසුරු කරන විට දක්නට තිබෙන කාරණයක්.  කාලය කුමක් වුවත් සසර පැවැත්මේ සිටින සත්වයාගේ චිත්ත සන්තානය ක්‍රියාත්මක වන වැඩපිළිවෙළ එකම ආකාරය බැවින් එය එසේ සිදු වෙයි.  ඉතින් මේ කතාව අන් අය දෙන දානයක් දැක බලා සතුටු ව යහපත් උදා කර ගත් උතුම් සිතක් දැරූ පුද්ගලයෙකු ගැනයි.  පින්වත් ඔබට ද එවන් සිතක් ලැබෙත්වා යන අදහස් ඇතිව මෙසේ මෙවර කතු වැකිය තුලින් බෙදා ගන්නට සිත් විය. 

මේ සිද්ධිය සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ අසදෘශ මහා දානය හෙවත් බුද්ධ කාලයක දී එක් වරක් පමණක් පවත්වන්නට යෙදෙන මහා දානය සිද්ධ වූ අවස්ථාවේ දී යි.  ඉතින් මේ දානය සිදු කරන්නේ කොසොල් රජතුමා සහ මල්ලිකා දේවියයි.  බුදු රඳුන් වැඩ වසන කාලයේ දී 500ක් හෝ 1000ක් හෝ බුද්ධ ප්‍රමුඛ සංඝ රත්නයට දන් දීම සාමාන්‍ය දෙයක් නේ.  ඉතින් කොසොල් රජු මෙසේ නිතරම දානය දුන් කෙනෙක්.  නගර වැසියන්ට ද තමන්ගේ දානය දැක බලා සතුටු වෙන්නට පණිවිඩ යවමින් දන් දෙන කෙනෙක්.  නගර වැසියන් ද තමන් කරන දානය දැක බලා සතුටු වෙන්නට රජු ට පණිවිඩ අරිනවා.  ඉතින් රජුට හිතෙනවා නගර වැසියන්ට සිදු කරන්නට නො හැකි අග්‍ර ගණයේ අසම සම දානයක් දෙන්නට බැරි වුනොත් රජකමෙනුත් ඵලක් නෑ කියලා.  ඒ වගේ දානයක් කෙසේ දෙන්න ද කියලා හිතන්නට ගත්තා.  ඉතින් මල්ලිකා දේවිය මේ ගැන දැන ගෙන එසේ අසම සම දානයක් දෙන්නට හැකියි, තමන් විසින් සියලු දාන කටයුතු සංවිධානය කරමින් සිදු කරන්නම් යැයි පවසා කටයුතු සිදු කරන්නට යෙදුනා.

සල් ලෑලි වලින් පන්සියයක් භික්ෂූන්ට වැඩ සිටීම සඳහා රවුමට අසුන් පැනවූවා. පන්සියයක් කුඩ තබන්නැයි පැවසූවා. මේ කුඩ පන්සිය ඔසවා ගෙන සිටින්නේ ඇතුන් විසින්. මැණික් වලින් රත්තරන් වලින් නැව් අටක, දහයක් කරවා ඒවා මණ්ඩපය මැද තබනු ලැබුවා.  භික්ෂූන් වහන්සේලා දෙනම ක් අතර ක්‍ෂත්‍රිය කන්‍යාවක් වාඩි කරවා සුවඳ අඹරනවා.  එක් එක් ක්‍ෂත්‍රිය කන්‍යාවක් විජිනි පතක් ගෙන පවන් සලනවා. අනෙක් ක්‍ෂත්‍රිය කාන්තාවන් ඇඹරූ සුවඳ අර රන් මුතු මැණික් වලින් සකස් කල නැවට දමනවා.  ඔවුන් අතරින් එක් ක්ෂත්‍රිය කාන්තාවක් නිල් මානෙල් කළඹක් ගෙන රන් නෞකාවල දමනවා.  සුවඳ කුඩු සහ ඒ මල් කළඹ සුවඳ පතුරු වනවා.  මේ විදියට තමයි මේ දානය සංවිධානය වුනේ.  නගරවාසීන්ට ක්‍ෂත්‍රිය කාන්තාවන් නෑනේ.  රජුගේ මාළිගා වේ තියෙනවා වගේ කුඩ ද නෑ, ඇතුන් ද නෑ.  ඉතින් රජු දුන්නා වගේ දානයක් දෙන්නට සමතෙක් නගර වැසියන් අතර නෑනේ.  ඉතින් කොසොල් රජුටත් හරිම සතුටුයි. 

මෙම දානයේ දී එක දිනකට වැය කළ මුදල කෝටි දාහතරක් විය. බුදුරජාණන් වහන්සේට පැනවූ සේසත වාඩි වන පුටුව මේසය පා පීඨය යන මේ භාණ්ඩ හතර ඉතා අධික වටිනාකමක් විය. එ නිසාම අසදිස මහා දානය නමින්ම ප්‍රසිද්ධ විය. එබඳු දානයක් බුදුවරුන්ට එක්වරක් පමණක් පවත්වන අතර සියල්ලම ස්ත්‍රීන් විසින් ම සංවිධානය කරන දානයකි.  ඉතින් රජතුමා බුද්ධ ප්‍රමුඛ මහා සංඝයාට දන් පිළිගන්වා බුදු රඳුන් ට වැඳ “ස්වාමීනි! මේ දානයේ කැප භාණ්ඩ හෝ අකැප භාණ්ඩ හෝ සියල්ල ඔබ වහන්සේට පුජා කරමි යි” පැවසුවා.

කොසොල් රජතුමාට කාල හා ජුණ්හ යනුවෙන් ඇමතිවරු දෙදෙනෙක් සිටියා. ඒ දෙදෙනා අතරින් “කාල ඇමති” මෙහෙම හිතුවා.  “අහෝ රාජ කුලයේ පරිහානිය සිදු වේ. එක් දිනකට කෝටි දාහතරක් වැය වේ. මෙම භික්ෂූන් මේ දානය වළඳා ගොස් වැතිරී නිදා ගනී. අහෝ රාජ කුලය වැනසේ!”

ඒ අතර “ජුණ්හ ඇමති” මෙසේ සිතුවා.  “අහෝ රජුගේ දානය මනා සේ දෙන ලදී! රජ නොවන මෙබඳු දානයක් දෙන්නට හැකි සමතෙක් මෙලොව නම් නැතිව ඇති.  එනිසා මම මේ දානයේ පින මනා සේ අනුමෝදන් වෙමි!”

බුදු පියාණන් වහන්සේ දන් වළඳා අවසානයේ පුණ්‍ය අනුමෝදනාව කරන්නට මත්තෙන් “මහ රජ මහා සැඩ පහරක් මෙන් මහා දානයක් දෙන ලදී. මහජනයාට සිත ප්‍රසාදයට පත්වීමට හේතු වූවාදැයි නැත්දැයි බුදු නුවණින් විමසා බැලූ විට ඇමතිවරු දෙදෙනා ගේ සිත් ස්වභාවයන් දුටු සේක.  ඉතින් රජුන්ගේ දානයට සුදුසු අනුමෝදනයක් කරන්නේ නම් කාල ඇමතිගේ හිස සත් කඩකට පැලෙන බවත්, ජුණ්හ ඇමති සෝවාන් ඵලයට පත් වෙන බවත් දැක, “කාල ඇමති” කෙරෙහි අනුකම්පාවෙන් මෙතරම් මහත් දානයක් පිරිනැමුව රජුට සතර පද ගාථාවක් පමණක් පවසා අසුනින් නැගිට විහාරයට වැඩම කල සේක. 

දැන් රජතුමා හිතනවා අකැප දෙයක් දුන්න නිසා අප්‍රසාදයට පත් වෙලා ද දන්නේ නෑ මේ විදියට බුදු හිමියන් අනුමෝදනාවක්වත් හරියට කරන්නේ නැතිව වැඩම කලේ කියලා.  ඉතින් ඔන්න ගිහින් බුදු හිමියන් ගෙන් අහනවා.  බුදු හිමියන් පවසනවා “මම ඔබට සුදුසු වු අනුමෝදනයක් කරන ලදී! ඔබ විසින් සුදුසු ම දානයක් දෙන ලදී මෙබඳු අස දිස දානයක් බුදු කෙනෙක්ට ලැබෙන්නේ එක් වරක් පමණි. නැවත මෙබඳු දානයක් පිරිනැමීම අපහසුයි” කියලා දානය වර්ණනා කරනවා.  රජු අහනවා “එහෙනම් කෙටියෙන් අනුමෝදනාව කලේ ඇයි ස්වාමීනි දානයට සුදුසු අනුමෝදනාවක් කලේ නැත්තේ ඇයි කියලා”  ඉතින් බුදු හිමියන් “මහ රජ පිරිස අපිරිසිදු හෙයිනි” කියලා ඇමතිවරු දෙදෙනාගේ සිත් වල පහල වූ අදහස්  ගැන කියනවා.

කොසොල් රජු කාල ඇමතිගෙන් අහනවා එහෙම හිතුව ද කියලා.  ඔව් කිව්ව ම කියනවා “මගේ අඹුදරුවන් සමග මා සතු දේ දෙන විට ඔබට කවර පීඩාවක් ද? ම විසින් දෙන ලද දෙය එලෙස ම වේවා මගේ රටින් පිට ව යව” යැයි පවසා රටින් පිටුවහල් කරනවා.  ජුණ්හ ඇමතිගේ චිත්ත ප්‍රසාදය විමසා “ඔබ කෙරෙහි මම පැහැදුණෙමි.  ඔබ මගේ සේවකයින් පරිවාර ජනයා සමග මම දෙන ලද ක්‍රමයෙන් ම සත් දිනක් දන් දෙන්න යයි සත් දිනකට රාජ්‍යය පවරා දෙන්නම්” යැයි රාජ්‍ය පවරා දෙන ලදී.  ඊට පස්සේ ඉතින් රජතුමා බුදු හිමියන්ට මෙසේ පවසනවා.

“ස්වාමීනි බලන්න අඥානයන්ගේ ස්වභාවය මා විසින් මෙලෙස දෙන ලද දානයට පහර ගැසීය”.

“එසේය, මහරජ අනුවණයෝ නම් අන් අයගේ දන් දීමට අසතුටු වී දුගතිය උරුම කර ගනිති.  උතුමෝ නම් අන් අයගේ දානය ද අනුමෝදන් වී සුගතියට පත් වේ” යැයි මේ ගාථාව දේශනා කරන ලදී.

 වෙ කදරියා දෙවලොකං වජන‍්ති
බාලා හවෙ නප‍්පසංසන‍්ති දානං;
ධීරො  දානං අනුමොදමානො
තෙනෙව සො හොති සුඛී පරත්‍ථාති.

ලෝහී අය කිසි දින දෙලොව නොයති අනුවණයෝ කිසිදා දානය ප්‍රශංසා නොකරති.
නුවණැත්තෝ දානය අනුමෝදන් වී අන් අයගේ පිනෙන් පරලොව දී සුවය ලබති.

දේශනය අවසානයේ ඒ ජුණ්හ ඇමති සෝවාන් ඵලයට පත්විය. පැමිණි පිරිසද යහපතට පත්වූහ. ජුණ්හද සෝවාන් ඵලයට පත්ව සත්දිනක් රජතුමා දෙන ලද ආකාරයට ම දන් දුන් බව සඳහන් වේ.

දන් දීම... දානයට පැහැදීම... මේ සියල්ල නිවන් මඟ ම තමයි.  ජුණ්හ ඇමතිගේ සිත සෝතාපන්න ඵලයට පත්වීමට තරම් ශ්‍රද්ධා, විරිය, සති, සමාධි, ප්‍රඥා බල සහිත ව ඉන්ද්‍රිය බල වර්ධනය වුනේ තවත් කෙනෙක් අග්‍ර ලෙසින් දුන් දානය කෙරෙහි වූ පැහැදීම නිසාමයි.  ඒ නිසා දානය සුළු කොට නො තකා, සම්බුද්ධ ශාසනයක් තිබෙන කාලයක දී පමණක් සිදු කර ගන්නට හැකි ඒ උතුම් තෙරුවන උදෙසා දන් දීම සිදු කර ගන්නට පසුබට නොවන්න.  තවත් කෙනෙක් දෙන විට තම තමන් සිදු කර ගත්තා හා සමානව සිත් පහදා ගන්නට දක්ෂ වෙන්න!

නිර්වාණ ධර්ම වෙබ් අඩවියට පිවිසුම!      

Friday, July 1, 2022

Practice beyond the words

 

Let me share a wonderful story named “Angry Buddha” from the book of "Being Peace" published in 1987 by Ven. Thitch Nhat Hahn. I thought this Zen story shares a wonderful message for the practitioners. Let me share the story first.

A woman who practices reciting Buddha Amitabha's name, is very tough and recites "NAMO AMITABHA BUDDHA" three times daily. Although she is doing this practice for over 10 years, she is still quite mean, shouting at people all the time. She starts her practice lighting incense and hitting a little bell.

A friend wanted to teach her a lesson, and just as she began her recitation, he came to her door and called out: "miss Nuyen, miss Nuyen!". As this was the time for her practice, she got annoyed, but she said to herself: "I have to struggle against my anger, so I will just ignore it." And she continued: "NAMO AMITABHA BUDDHA, NAMO AMITABHA BUDDHA..."  But the man continued to shout her name, and she became more and more oppressive.

She struggled against it and wondered if she should stop the recitation to give the man a piece of her mind, but she continued reciting: "NAMO AMITABHA BUDDHA, NAMO AMITABHA BUDDHA..." The man outside heard it and continued: "Miss Nuyen, miss Nuyen..." Then she could not stand it anymore, jumped up, slammed the door and went to the gate and shouted: "Why do you have to behave like that? I am doing my practice, and you keep on shouting my name over and over!"

The gentleman smiled at her and said: "I just called your name for ten minutes, and you are so angry. You have been calling Amitabha Buddha's name for more than ten years now; just imagine how angry he must be by now!"

Hope you understood the moral of the story.  Most of the time we practice compassion meditation, Buddhanussati meditation by reciting some words.  But most of the time they are becoming just words… recitation… just a daily practice… and we fail to focus on to the idea of why we are doing it so.  The above Zen story wonderfully shared the message of how one should be focus in to the purpose of what they are practicing of. 

So, my dear friends, look deep in to what you are practicing right now.  And look how successfully they are applied to your life & your daily behaviors.  If they have become just a practice, and you are the same angry being who have loads of opinions to every single thing you come across in your life, then there must be a chance of that you have misunderstood what you are practicing!  

Have a blessed time, dear ones! 

Official Web Site - www.nirvanadhamma.com

වචන ඉක්මවූ ප්‍රතිපදාව

 


සෙන් බුදු දහමේ ඉගැන්වීම් සිදු කල ලොව ප්‍රකට කල්‍යාණ මිත්‍රයාණන් වහන්සේ නමක් වන තිච් නට් හන් (Thitch Nhat Hahn) හිමියන් විසින් 1987  වසරේ දී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද "Being Peace"  නම් වූ කෘතියේ ඇති දහම් කතාවක් ඇසුරෙන්, මෙවර කතු වැකියේ දහම් සටහන තබන්නට සිත් විය.  තම තමන්ගේ නිවන් මඟ කළ එළි කර ගැනීමට, වචන පද ඉක්මවා ගිය ප්‍රතිපත්තිමය පූජාව හෙවත් ප්‍රතිපදාව නුවණින් දැක ගැනීමට මෙම දහම් කතාවත් උපකාර වෙත්වා!

මුලින් ම අපි කතාව මොකක්ද කියලා බලමු කෝ නේද?  “වජ්‍රයාන බුදු දහම” තුල... ඔබට වඩාත් හුරු පුරුදු අයුරින් කියනවා නම් අපි කියමු කෝ “මහායාන බුදු දහම” තුල කියලා.  මහායාන බුදු දහම... සෙන් බුදු දහම ආදී ඉගැන්වීම් තුල අපට විවිධ නම් වලින් සඳහන් වන බුදු වරුන් ගැන දැක ගන්නට තිබෙනවා.  ඒ අතරින් “අමිතාභා බුදුන්” ප්‍රකටයි.  මේ කතාව “නමෝ අමිතාභා බුද්ධා” කියලා නිතර සිහි කරන්නට යෙදුන කාන්තාවක් ගැනයි.  ඔබට මෙය ඔබේ ම කර ගෙන අවබෝධ කර ගන්නට නම් මෙහෙම හිතන්නකෝ “නමෝ ගෞතම බුද්ධා” කියලා ඔබ නිතරම සිහි පත් කරනවා කියලා.  අන්න ඒ වගේ. 

ඉතින් මේ කාන්තාව දැඩි ප්‍රතිපත්තියක යෙදෙමින් දිනකට අනිවාර්යයෙන් ම තුන් වරක් “නමෝ අමිතාභා බුද්ධා” කියලා සිතින් කියනවා.  “නමෝ ගෞතම බුද්ධා” කියලා දිනකට තුන් වරක් කියනවා වගේ.  “නමෝ බුද්ධාය” කියලා කියන්නට පුරුදු වූ පුද්ගලයන් ඉන්නේ.  අන්න ඒ වගේ. 

ඉතින් මේ විදියට “නමෝ අමිතාභා බුද්ධා” කියලා සිහිපත් කරන්නේ, සිහිය, නුවණ, විරිය වර්ධනය වෙලා ප්‍රඥාවන්ත ව දහම් මාර්ගයේ පිහිටන්නට සිදු කරන බුද්ධානුස්සති භාවනාවක් වගේ නේ.  නමුත් අවුරුදු 10ක් තිස්සේ මේ කාන්තාව මේ භාවනාව සිදු කලත් මේ කාන්තාව හරිම නපුරුයි.  අනෙක් පුද්ගලයින්ට සැර වැර කරනවා.  තරහෙන් තමයි බොහෝ විට කටයුතු කරන්නේ.  නමුත් දිනපතා ම හඳුන්කූරක් එහෙම දල්වලා... පුංචි සීනුවකුත් වාදනය කරලා මේ කාන්තාව තුන් වරක් මේ විදියට “නමෝ අමිතාභා බුද්ධා” කියලා කියනවා.  ඉතින් මේ කාන්තාවගේ යාළුවෙකුට ඕන වුනා මේ කාන්තාවට මේ වැරැද්ද පෙන්නලා දෙන්න. දැන් අපි මේ කාන්තාවට නමක් දාමු කෝ “කාන්ති” කියලා.  ඉතින් ඒ යාළුවා දිනක් මේ කාන්ති නෝනා මේ විදියට “නමෝ අමිතාභා බුද්ධා” කියලා කියන්නට පටන් ගන්න වෙලාව බලලා ගෙදර දොර ලඟට ආවා.

කාන්ති නෝනාත් ඉතින් හඳුන් කූරක් දල්වලා සීනුවත් ගහලා බොහෝම උනන්දුවෙන් තමන්ගේ ප්‍රතිපත්තියක් විදියට කර ගෙන එන “නමෝ අමිතාභා බුද්ධා” සජ්ඣායනාව පටන් ගත්තා.  හරියට ම එය පටන් ගන්න කොට යාළුවා ගේට්ටුව ලඟට ඇවිත් “කාන්ති... කාන්ති... කාන්ති...” කියලා කතා කරන්න පටන් ගත්තා. කාන්ති නෝනට ඉතින් ඉවසීම නැති වුනා... නුරුස්නා ගතිය පටන් ගත්තා.  නමුත් ඇය තමන්ට ම කියා ගත්තා “මම තරහ ගන්න හොඳ නෑ... තරහ නැති කර ගන්න ඕන... ඒ නිසා මම මේ දේ මට අදාළ කර ගන්නේ නැතිව ඉන්නවා...” කියලා.  එහෙම දැඩිව හිතමින් තවත් හිතට විරිය ගෙන “නමෝ අමිතාභා බුද්ධා” කියලා හයියෙන් වේගයෙන් කියන්න පටන් ගත්තා.    

නමුත් යාළුවා ආයෙත් “කාන්ති... කාන්ති... කාන්ති...” කියලා කියන්න පටන් ගත්තා... ඉතින් මේ සජ්ඣායනාව නවත්තලා ගිහින් යාළුවාට තමන් කරන වැඩේ ගැන දැනුවත් කරලා බාධා කරන්න එපා කියන්නත් කාන්ති නෝන ට හිතුනා. නමුත් එයත් මැඩ පවත්වා ගෙන තවත් හයියෙන් “නමෝ අමිතාභා බුද්ධා” කියලා සජ්ඣායනාව දිගට ම කර ගෙන ගියා.

නමුත් යාළුවා දිගටම “කාන්ති... කාන්ති... කාන්ති...” කියලා නම කතා කරනවා.  දැන් නම් කාන්ති නෝන ට හොඳට ම තරහ ගිහින්, සජ්ඣායනාව නවත්තලා දොරත් සද්දේට වහ ගෙන ගියා ගේට්ටුව ලඟට.  “මොකද වෙලා තියෙන්නේ... මේ වෙලාවට මම මගේ භාවනා පුහුණුව කරනවා කියලා දන්නේ නැද්ද?... දිගටම මගේ නම කියවා කියවා කෑ ගහන්නේ...” කියලා බැන ගෙන බැන ගෙන ගියා. 

යාළුවා හිනා වෙලා මෙන්න මෙහෙම කිව්ව... “මම ඔයාගේ නම කිව්වේ කීප වාරයයි... ඔයාට හොඳට ම තරහ ගිහින්... ඔයා අමිතාභා බුදුන්ට අවුරුදු දහයක් තිස්සේ නම කියමින් කතා කරනවා ටිකක් හිතන්න අමිතාභා බුදුන්ට දැන් කොච්චර නම් තරහ ගිහින් ඇති ද කියලා?”

ඔයාලට මේ කතාවෙන් ලබා දෙන දහම් පණිවිඩය වැටහුණා ද?  මෛත්‍රී භාවනාව කියමින් හෝ බුද්ධානුස්සති භාවනාව කියමින් ඔබ දිනකට කොතරම් නම් ධර්මය සිහිපත් කරන අවස්ථා ඇති ද?  නමුත් ඒ දේවල් එසේ කිරීම තුලින් ඔබ ලබා ගත යුතු ප්‍රතිඵලය ලැබුවා ද?  ඔබ ඒ දේවල් සිහිපත් කරමින් ඒ කටයුතු කරන්නේ කුමක් අරමුණු කර ගෙන ද කියලා සිහියක් ඔබට ඇති වුනා ද? 

මේ කතාවේ යාළුවා අහනවා නේ “බුදු හිමියන්ට කොතරම් තරහ යනවා ඇති ද කියලා” ඉන් අදහස් කරන්නේ ද්වේශය නැත්තට ම නැති කල බුදු කෙනෙකුට තරහ යන්නේ නෑනේ... උන්වහන්සේ ව සිහිපත් කරන අප තුලත් ඒ ගුණ වැඩිය යුතුයි නේ කියන අදහසයි.  එහෙනම් “මම දහම් වඩන කෙනෙක් ය... එයට මේ අය බාධා කරනවා ය” කියලා අපට යම් ගැටීමක් ඇති වෙනවා නම්, තමන් තුල වැඩෙන දහමක් නැති බව අපට සිහිපත් විය යුතුයි. 

ඉතින් ජීවිතයේ දී ඔබට හමුවන හැම දෙයක් තුලින් ම ඔබ තුල වැඩිය යුතු ගුණ දහම් සමුදාය වටහා ගන්නටත් ඒ අනුව හික්මීම සකස් කර ගැනීමටත් උත්සාහවන්ත වෙන්නට ප්‍රඥාවන්ත ඔබට අවස්ථාව තිබෙනවා.  එය සමහර විට පුංචි කතාවක් වෙන්නට පුළුවන්... කියමනක් වෙන්නට පුළුවන්... කාටූන් එකක් චිත්‍රපටියක් හෝ ගීතයක් ද විය හැකියි.  ඒ කිසිවක් වැඩකට නැති දේ ලෙසින් අහක නො දමා ගුණ දහමෙන් පෝෂණය වීම පිණිස ගත හැකි දේ උකහා ගැනීමට දක්ෂ වන්නට උත්සාහවන්ත වෙත්වා!

නිර්වාණ ධර්ම වෙබ් අඩවියට පිවිසුම!

   

Wednesday, June 1, 2022

Insanity or humanity

 


We do what we mostly desire, aren’t we?

Then have a look…

What have you been doing all throughout the day?

Your Mind, Body, Speech…

Thought, Actions, Words…

What are they filled with?

Anger… Irritations… hatred… enmity…!!!

And then comes,

Filthy words… Complains… Accusations… Cursing…

Look how attached to these things you are! 

Yes! YOU!!!

How you reacted what you see, hear, contact or felt,

Throughout the day?

Aren’t you looking for some faults of people you have never met?

Aren’t you looking for some reasons to burn?

Aren't you found a better reason to blame for someone or something?

Aren’t you always justifying your reason to be burned?

So much of angry words… angry thoughts… cursing…

Yet you enjoy it…

Aren’t you?

If you are not, then why you do so?

Ask yourself?

You know what my friend,

The harm your anger is causing to this universe is immense…

Maybe it is more than, what your rival party have to done to this world.

You know why?

Because they did what they did… at least what you believed they did…

And maybe they are feeling worried…

Maybe they are looking for another chances...

Maybe they have already decided not to do it again…

You never know what they think or feel at the moment…

Because you never met them even…

And you are burning with anger because of the little what you already know about them or certain fact…

And you create demonic energies again & again by thinking

That they have done this… they are doing this…

And they will definitely do this in future too…

YOUR ASSUMPTIONS…

And the more you assume… the more you burn…

The more you burn… you release the dark energies to this universe…

So, who is more harmful now?

They harmed, and they will harm as long as they do that false things & as long as they believe in false actions…

But you, my friend?

This is why the blessed one, who knows everything about anything of this universe, said,

You are burning because of the way you assume things…

Dear Human beings,

Try not to be deaf for these words…

Life is so uncertain…

Never know the time of death…

Aren’t you already sick?

Aren't you already having so much to worry about yourself?

Is it worth to waste your precious moment, over a news you assume which is right?

Is it worth to burn with anger, over a little news which you know actually nothing about?

Are you ready to spend your last minute with a heart filled with anger?

Are you going to spill a curse as your last word to this world?

How you like to be remembered?

An angry being who burned a lot?

Or a person of loving, kind, compassionate? 

Look at the clock!

Yes, Now…

Tick… Tock… Tick… Tock…

Yes, my friend, YOU HAVE NO TIME!

But even this second is enough to make a decision…

Decision to make of being your own savior!

Are you just going to die with insanity?

Are you going to liberate?

Or at least are you going to die with a little bit of humanity?

Decision is all yours!

But who makes the decision?

A fool who are deaf to the noble words…

Or a wise being who can become the own savior?

That decision also is all your!!!

Official Web Site - www.nirvanadhamma.com  

වියරුව ද? මනුෂ්‍යත්වය ද?

 

අපි වැඩියෙන් ම කරන්න කැමති අපි ආශා කරන දේවල් නේ නේද?

එහෙනම් බලන්න...

දිනය පුරාවට වැඩියෙන් ම කලේ මොකක්ද කියලා?

සිත, කය, වචනය... සිතිවිලි, ක්‍රියා, වදන්...

පිරිලා තිබ්බේ මොනවා ගෙන් ද?

තරහ... ද්වේශය... ක්‍රෝධය... වෛරය...!!!

මේවා එක්ක බැඳිලා තියෙනවා

නපුරු වචන... දෝෂාරෝපණ, චෝදනා, සාප කිරීම්...

මේ දේවල් වලට ඔබ කොතරම් බැඳිලා ද බලන්න!

ඔව්! ඔබ!

දවස පුරාවට එන අරමුණු වලට ප්‍රතිචාර දැක්වූවේ කොහොමද?

වටේ පිටේ අරමුණක් ලැබුණේ නැත්නම්

ජීවිතේ ට ඇහැටවත් දැකලා නැති මනුස්සයෙක් ගේ...

කොහේ හෝ සිටින සත්වයෙක් ගේ...

ක්‍රියාකලාපයක් ගැන හොය හොයා හෝ,

තරහ... ද්වේශය... ක්‍රෝධය... වෛරය...

ඇති කර ගන්නවා නේද?

නපුරු වචන... දෝෂාරෝපණ, චෝදනා, සාප කිරීම්... 

දිනය ගත වෙන විට මේ විශ්වයට, ඔබගෙන් තරම් හානියක්...

ඔබගේ වෛරයට ලක් වූවන් ගෙන් වත් වෙලා නැතිව ඇති...

යම් වරදක් කරන පුද්ගලයා හෝ සත්වයා ඒ වරද කර අවසන්...

ඔවුන් ඒ දේවල් වලින් පසුතැවෙනවා ද විය හැකියි...

නැවත නො කරන්නට අදිටන් කර ගන්නවා ද විය හැකියි...

ඒ නිසා එවන් වූවන් ගෙන් විශ්වයට ම හානි වීම සිදු වන්නේ

ඔවුන් ඒ වරද කරන්නට සහ ඒ වරද නිවැරදි යැයි සිතන තාක් පමණයි...

නමුත් ඔබ?

ඒ පාර්ශවයන් ගැන නො දැන... නො දැක...  

අතීතයේ කලාය... දැනුත් කරනවා ය... මතු අනාගතයේ දීත් කරාවි ය...

ලෙසින් සිත සිතා... හොය හොයා...

දවසේ කොතරම් කාලයක් ඔබ,

සියයට සියයක් හේතු නො දැන, කරුණු නො දැන

නො දන්නා යමක් හෝ යමෙක් කෙරෙහි...

සියයට සියයක් දන්නවා සේ සිතා...

ඔබගේ සිත, කය, වචනය...

තරහෙන්... ද්වේශයෙන්... ක්‍රෝධයෙන්... වෛරයෙන්...

කොතරම් පුරවා ගන්නවා ද බලන්න...

ඒ නිසයි සියල්ල දන්නා... සියල්ල දක්නා...

සර්වඥයන් වහන්සේලා විසින්,

මේ හිතන, පතන, හැසිරෙන ආකාරය ආගාධයට ම පත් වන

කාරණා ලෙසින් පෙන්වා දුන්නේ...

ඔබ තරහ ට... ද්වේශය ට... ක්‍රෝධය ට... වෛරය ට...

ආදරය කරන තරම්... ඒවත් එක්ක බැඳිලා ඉන්න තරම්...

ආදරය ට... කරුණාවට... මෛත්‍රියට... අවිහිංසාවට...

බැඳුනා නම්... 

පින්වත් මිනිසුනේ මේ අහන්න...

ජීවිතය කොයි මොහොතේ නැති වෙයි ද දන්නේ නෑ...

ඔබ දැනටමත් අසනීපයෙන් නේද ඉන්නේ?

ඒ ගත කරන සුළු මොහොතත්...

ඔබ සියල්ලෙන් සියල්ල දන්නේ වත් නැති...

ඔබ අසා ගත් පරිදි... ඔබ තොරතුරු දැන ගත් පරිදි...

ගත්ත තීන්දු තීරණ අනුව...

ඔබේ අවසාන සිතිවිලි කිහිපයත්,

තරහෙන්... ද්වේශයෙන්... ක්‍රෝධයෙන්... වෛරයෙන්... නම්...

ඔබේ මුවින් පිට වන අවසාන වචන කීපයත්,

නපුරු... දෝෂාරෝපණ, චෝදනා, සාප කිරීම් වලින් පිරිලා නම්... 

ඔබ දුර්ලභ ව ලැබූ මනුස්සයෙක් වීමේ ප්‍රතිලාභය,

නැති කර ගත්ත විදිය හරිම ශෝචනීයයි!

ඔබ ලැජ්ජා විය යුතු කරුණ නම්...

එතරම් විනාශයක් ඔබ ඔබට ම කර ගත්තේ,

ඔබ සියල්ලෙන් සියල්ල හේතු ඇතිව නො දන්නා... නො දක්නා...

මේ ජීවිතයේ දීත් කොහෙන් හෝ අසා ගත්තා වූ,

සුළු මාත්‍ර තරමින් දන්නා කාරණයට වීමයි!

ඔරලෝසු කටුව බලන්න...

ටික්... ටික්... ටික්... 

ඔව්... ඔබට කාලයක් නෑ!

නමුත් මේ තත්පරයත් ඇති...

ඔබව ගලවා ගන්නට...

වියරුවෙන් ම මිය යනවා ද?

ප්‍රඥාවන්ත ව මරණය ඉක්මවනවා ද?

අඩුම තරමේ මනුස්සයෙක් වීමේ ලාභය වත් භුක්ති විඳිනවා ද?

තීරණය ඔබ අතේ!

ඒ තීරණය නිසා,

මෝඩයෙක් හෝ නුවණක්කාරයෙක් බිහි වීම ද

ඔබට ම භාරයි!

නිර්වාණ ධර්ම වෙබ් අඩවියට පිවිසුම!